زغالسنگ، دهه 1900 را به عنوان ماده سوختي براي گرم كردن خانه ها، ساخت و توليد، حمل و نقل از طريق خط آهن، و خوراك كارخانجات صنايع شيميايي و رنگرزي آغاز كرد. اكنون زغالسنگ گرمايي براي توليد نيروي برق و زغالسنگ كك شو براي توليد كك مورد نياز توليد فولاد به مصرف مي رسد. به موازات كاهش توليد فولاد، فروش زغالسنگ كك شو در حقيقت كاهش پيدا كرده، اما افزايش توليد نيروي برق اين كاهش را جبران كرده و از اين رو كل مصرف زغالسنگ به طور ثابت افزايش پيدا كرده است. اين الگوي مصرف در كشورهاي كمتر توسعه يافته مانند چين و لهستان، كه هنوز هم براي مصارف سوخت خانگي مقدار زيادي زغالسنگ مصرف مي كنند، تفاوت مي كند.




آنتراسيت

معدن زغال سنگ روباز