منگنز

منگنز شكننده است و به صورت فلز خالص كاربردهاي كمي دارد. به هر حال، به عنوان عنصري آلياژي و همچنين به عنوان فلزي افزودني براي حذف يا بي اثر كردن ناخالصي ها در فولاد و چدن، بازار بزرگي دارد. منگنز از اواسط سده 1800 به عنوان ماده اي افزودني در توليد فولاد به كار رفته است.
منگنز ابتدا اصولاً براي كنترل اثرات نامطلوب گوگرد و اكسيژن در فرآيند توليد فولاد از پالايش چدن مذاب مصرف مي شد. ليكن با تكوين تكنولوژي، مفيد بودن منگنز براي توليد آلياژ به طور فزاينده اي آشكار شده و حدود 75 درصد از مصرف منگنز صرف توليد فولاد كربني مي شود، و 20 درصد ديگر نيز براي توليد انواع آلياژها و فولاد ضد زنگ مصرف مي شود. مقادير كمتري از منگنز براي توليد آلياژ ضد خوردگي با آلومينيوم و براي استحكام با مس آلياژ مي شود، منگنز همچنين در مواد شيميايي و ساير كاربردهاي صنعتي مصرف دارد، كه بارزترين آنها استفاده از دي اكسيد منگنز طبيعي و مصنوعي در باطريهاي خشك است.

كاني پيرولوزيت حاوي منگنز