در زمان توفان ( نوح )، سطح آب در درياي Marmara (شكل 1/6) به تدريج بالا آمده تا زماني كه دره Bosporus را فرا گرفته و به تعادل رسيده است . نخست آب از طريق دره Bosporus جريان يافته و خاك و خاشاكي را كه در مسير جمع شده بودند ، همراه با خود به اعماق 150 متري درياي سياه با گودي حدود 150 متر منتقل كرده است .
سيلاب توفنده و سرشار از خرده هاي مختلف به سرعت، سنگ بستر در Bosporus را فرسايش داد و افزايش عمق دره باعث كاهش سرعت جريان گرديد. از طرفي جريان كه با عميق تر شدن دره همراه بود، زماني قطع شد كه دره اي به پهناي 85 متر و عمق 145 متر ايجاد گرديد.
Ryan وPitman فرض كردند كه اين همان طوفاني است كه بعدها در مديترانه رخ داده و سومري ها در سنگ نگاشته هاي Gilgamish آن را ثبت كرده اند . اين احتمال متصور است كه اين رويداد غم انگيز نقل قول شده و سرانجام به صورت داستان در كتاب مقدس آمده است.
سؤال : چه مدركي مي توانيد پيدا كنيد كه بالا آمدن سريع سطح آب دريا در هزاران سال قبل رخ داده است ؟
پاسخ : دلايل مختلفي مي تواند در اين مورد مطرح شود : تغيير در وضعيت رسوبات در كف درياي سياه ، دفن خط ساحلي در بخشهاي نزديكتر به ميانه هاي ساحل درياي سياه نسبت به خط ساحلي كنوني ، تغيير وضعيت از يك درياي آب شيرين به درياي شور و سرانجام دفن ساكنان بشري توسط سيل و طغيان آب .
در حقيقت آنچه كه Ryau و Pitman در جست و جوي آن بودند، در تابستان 1993 اتفاق افتاد. آنها به يك كشتي روسي پيوستند و ديگر تيم محققان علمي درياي سياه را كامل كردند. آنها گمانه هاي كم عمق ( 1 تا 3 متر ) زيادي حفر كردند تا نهشته هاي رسوبي را در كف دريا اكتشاف نمايند و در اين باره از ابزاري كه امواج صوتي را از آب دريا و رسوبات گذر مي داد استفاده مي كردند تا نقشه بستر دريا را تهيه كنند.
خلاصه اي از نتايج كليدي نشان مي دهد كه در 7600 سال قبل يك رويداد ناگهاني سيل و توفان اتفاق افتاده است ( شكل 3/2 )
سؤال : چه اشكال متداولي رويداد سيل و توفان را مشخص كرد؟
پاسخ : يك لايه مورب از گل زيتوني _ خاكستري هموژن كه روي تمام رسوبات قبلي را پوشانده بود.
سؤال : چه مدركي دال بر تغيير شوري آب از آبهاي شيرين
درياچه اي به آبهاي دريايي وجود دارد؟
پاسخ : انواع گوناگوني از نرم تنان يافت شده است .
سؤال : دانشمندان چگونه زمان وقوع سيل و توفان را تعيين كرده است ؟
پاسخ : با استفاده از ميزان ايزوتوپ 14C موجود در پوسته نرم تنان
نتايج تمامي حفاريها و مطالعات ثابت مي كند كه قبل از رويداد توفان نوح سطح خط ساحلي درياي سياه حدود 160 تا 170 متر پايين تر از سطح كنوني بوده است . بالا آمدن سريع آب دريا حدود 15 سانتيمتر در روز تخمين زده مي شود و ميزان پيشروي آب در خشكي بيشتر از يك مايل در روز بوده است . اين وضعيت يك اثر ويرانگر روي ساكنان محلي كه در نزديك ساحل يا درياچه زندكي مي كرده اند داشته است . با اين وجود Ryam و Pitman شواهدي را مورد بحث قرار مي دهند كه نشان مي دهد كه اين رويداد صرفا" يك اتفاق و سرنوشت تيره و تار نبوده است و اين توفان (توفان نوح) احتمالا" باعث مهاجرت مردم و گسترش كشاورزي از خاور ميانه و شرق اروپا به بخشهاي غربي اروپا ، آسيا ، مصر و بين النهرين شده است، بنابراين، يك رويداد مهم در تاريخ تمدن بشر محسوب مي شود.
اما دو سؤال كليدي همچنان باقي است :
1) علت اوليه بالا آمدن سطح آب دريا در مديترانه و زمان 7600 سال قبل چيست ؟
2) آيا شواهدي مبني بر يك رخداد جهاني درآن زمان وجود دارد؟
شواهد آب و هوائي نشان مي دهد كه رخداد توفان و سيل حدود 200 سال بعد از آغاز روند افزايش گرماي جهاني كره زمين روي داده ( شكل 3.3) كه در نهايت به دوره حداكثر دمائي هولوسن ختم مي شود.
بنابراين آنچه كه به نظر مي رسد اتفاق افتاده باشد، اين است كه در طي دوره حداكثر دمايي هلوسن (Holocene)وضعيت به ميزان كافي گرم بوده است تا سطح جهاني آب درياها به حدي برسد كه درياي مديترانه از طريق دره Bosporus طغيان كند و كانالي به درياي سياه ايجاد كند.
در طي اين زمان و ديگر دوره هاي بين يخچالي ، آب و هوا گرمتر و مرطوبتر بوده است. اين مي تواند دليلي بر خاطرات افسانه اي 40 شبانه روز بارندگي باشد لذا روشن است كه همانند بسياري داستانها مقياس زماني تا حدودي كوتاه شده باشد.
Ryan و Pitman كتاب خود را در باره توفان اين گونه به پايان مي رسانند كه اگر چه شواهد علمي ( اين موضوع ) براي منطقه درياي سياه خوب است . اما هنوز شواهد مستقيمي در باره ساكنان دوره نوسنگي و حضور بشر در آن ناحيه يافت نشده است، چرا كه عمدتا" اين ناحيه قبلا" به زير آب فرو رفته است .
با اين وجود، روز يكشنبه 17 ژوئن سال 2001 گزارش شد كه مقاديري تير و كمان، قطعاتي از ديوارها ، ابزارسنگي و انباشت زباله در منطقه اي حدود 100 متر زير سطح آب درياي سياه كشف شده است و نشان مي دهد كه منطقه احتمالا" در زمان توفان مسكوني بوده است . اين شواهد به وسيله همان گروهي كشف شده است كه درباره بابقاي برجاي مانده كشتي تايتانيك كار
تحقيق مي كردند.
آنها اكنون در جست و جوي شواهد بيشتري هستند كه نشان دهد شماره بيشتري از مردم به صورت نسبتا" دائمي در ساحل درياي سياه و قبل از بالا آمدن ناگهاني سطح آب دريا زندگي مي كرده اند.
برگرفته از فصل اول كتاب :
The sedimentary record of sea-Level change ; Cambridge- 2003
Angela L. Coe
برگردان به فار سي :
جعفر طاهري _ دي ماه 1383