نويسنده : تنها، علی؛ قاسمی، حبیب الله
مرجع : شانزدهمين همايش انجمن بلور شناسي و كاني شناسي ايران
سال انتشار : 1387

چکيده :

منطقه موردمطالعه در شمال مشکان قرار داشته و گنبدهاي نیمه آتشفشانی نوار آتشفشانی قوچان- اسفراین را دربر می گیرد. این نوار آتشفشانی با روند تقریباً شمال غربی- جنوب شرقی به موازات نوار افیولیتی سبزوار در شمال آن واقع شده است. سن سنگهاي آتشفشانی این نوار از ائوسن در نزدیکی نوار افیولیتی تا پلیو- پلئیستوسن در جنوب قوچان متغیر است.
گنبدهاي مزبور به سن پلیو- پلئیستوسن داراي ترکیب تراکی آندزیتی، داسیتی، ریوداسیتی و ریولیتی بوده به درون واحدهاي آتشفشانی بازیک- حدواسط و آذرآواري ائوسن، واحدهاي رسوبی میوسن و سنگهاي رسوبی ژوراسیک نفوذ کرده اند. ویژگیهاي سنگ شناختی این گنبدها به شدت متأثر از فرایندهاي تحول ماگمایی نظیر تفریق، هضم و آلایش سنگهاي مسیر عبور و بالاخره صعود و جایگزینی ماگماست.
شواهدي همچون وفور آنکلاوها و زینولیتها، بافت هاي غربالی و منطقه بندي هاي کانیها، خوردگیهاي خلیج مانند، برهم رشدیها و حاشیه هاي واکنشی کانیها به همراه ویژگیهاي شیمیایی نمونه هاي سنگی تأییدي بر این مدعاست. از نظر ژئوشیمیایی این گنبدها داراي ماهیت کالکوآلکالن پتاسیم متوسط- بالا، غنی شدگی شدید از عناصر نادر خاکی سبک و عناصر خاکی بزرگ یون و تهی شدگی از عناصر نادر خاکی سنگین و عناصر با شدت میدان بالا هستند. این ویژگیها نمایانگر ماگماتیسم قوسهاي آتشفشانی فعال جوان حاشیه قاره هاست. در نتیجه، این گنبدها را می توان آخرین محصولات فرورانش به سوي شمال و ذوب پوسته اقیانوسی سبزوار و گوه گوشته اي روي آن دانست.

نمايه‌ها : پتروژنز