نويسنده : دلاور، زهرا؛ صادقیان، محمود
مرجع : بيست و هشتمين گردهمائي علوم زمين و چهاردهمين همايش انجمن زمين شناسي ايران
سال انتشار : 1389

چکيده :

در جنوب غرب بیرجند تعدادی گنبد آداکیتی با ترکیب عمدتاً تراکی آندزیتی، و با سن جوانتر از ائوسن رخنمون دارند. سنگ های آتشفشانی- رسوبی ائوسن و مجموعه افیولیتی کرتاسه- پالئوسن، میزبان آنها هستند. بررسی های ژئوشیمیایی بیانگر آن است که فرآیند تبلور تفریقی، مهمترین عامل تحول ماگماهای سازنده گنبدهای مورد مطالعه است. آنکلاوهای میکروگرانولار مافیک و آنکلاوهای میکاشیستی، گنایسی و آمفیبولیتی شواهدی از اختلاط و آلایش ماگمایی هستند. بر اساس ویژگیهای ژئوشیمیایی، سنگهای سازنده این گنبدها، در زمره آداکیتهای سیلیس بالا قرار می گیرند. با توجه به سرگذشت زمین شناسی منطقه شرق ایران، می توان گفت، فرورانش ورقه یا ورقه های اقیانوسی نئوتتیس به زیر منشورهای بهم افزوده (متشکل از برشهای افیولیتی و سنگ های رسوبی- آتشفشانی ائوسن واقع در حاشیه های بلوکهای لوت و هلمند)، همراه با فرآیندهای آبزدایی، دگرگونی و ذوب ورقه های اقیانوسی فرورونده، رسوبات همراه و تا حدودی متاسوماتیسم گوه گوشته ای واقع بر روی آنها، مذاب هایی را تولید کرده که در نهایت به تشکیل گنبدهای آداکیتی مورد مطالعه منجر شده است.

نمايه‌ها : آداكيت