نويسنده : زرين کوب ، محمد حسين ؛ اميني ، صدرالدين ؛ميثمي ، علي
مرجع : مجموعه مقالات چهارمين همايش انجمن زمين شناسان ايران
سال انتشار : 1379

چکيده :

�آميزه افيوليتى منطقه بيرجند يکى از مناطق مهم آميزه افيوليتى شرق کشور است. رخنمون هاى سنگى در اين منطقه، شامل مجموعه آميزه افيوليتى به عنوان قديمى ترين واحد هاى سنگى و نهشته هاى بعد از جايگيرى آميزه افيوليتى است. در مجموعه آميزه افيوليتى، سنگ هاى اولترامافيک، مافيک و گدازه هاى بازى شامل سنگ آهک هاى پلاژيک کرم رنگ، شيل ها و مادستون هاى ارغوانى و سرخ رنگ راديولردار است. بر روى مجموعه آميزه افيوليتى منطقه بيرجند يک کنگلومراى پيشرونده با اجزايى از قطعات مختلف آميزه افيوليتى با سيمانى کربناتى، به طور ناهمشيب قرار گرفته است. به دنبال کنگلومراى پيشرونده، ماسه سنگ آهکى، آهک ماسه اى و سنگ آهک هاى غنى از فسيل نهشته شده اند. سن به دست آمده از مجموعه فسيل هاى مشاهده شده در آهک هاى پلاژيک و شيل هاى راديولردار در محدوده کمپانين_ ماستريشين است که نشان مى دهد سن تبلور افيوليت از کمپانين - ماستريشين قديمى تر است. قديمى ترين آثار فسيلى مشاهده شده در نهشته هايى که به طور ناهمشيب بر روى آميزه افيوليتى قرار گرفته است، جلبک قرمزى به نام Disticoplax با سن پالئوسن_ ائوسن زيرين است. ساير فسيل هاى شناخته شده، محدوده سنى وسيعى از پالئوسن تا اوليگوسن را دارند. با توجه به مجموعه فسيلى موجود در اين نهشته ها، سن جايگيرى اميزه افيوليتى بيرجند، کرتاسه بالايى- پالئوسن تعيين مى گردد. وجود فسيل هايى همچون Operculina در سنگ آهک هاى بخش بالايى نهشته هاى روى آميزه افيوليتى، بيانگر آن است که حوضه رسوبى ايجاد شده پس از جايگيرى آميزه افيوليتى، دست کم تا اوليگوسن وجود داشته است. شواهد فسيلى نشان مى دهد که جايگيرى آميزه افيوليتى منطقه بيرجند با فاز کوهزاد لاراميد، و زوال حوضه رسوبى ايجاد شده پس از جايگيرى آميزه افيوليتى، با فاز کوهزاد پيرنه منطبق است

نمايه‌ها : افيوليت، ژئوكرونولوژي