نويسنده : شيوا، محمد؛ حسين آبادي، مهدى
مرجع : مجموعه مقالات نهمين همايش انجمن زمين شناسي ايران، تهران: دانشگاه تربيت معلم
سال انتشار : 1384

چکيده :
محدوده مورد مطالعه رسوبات مخروط افكنه اي با وسعت تقريبي 4كيلومترمربع كه در70 كيلومتري جنوب شرقى بيرجند و در روستاي كلاته سليمان واقع شده است. از لحاظ ساختارى بخشى از پهـنه سيستان است كه در شرق توسط گسل هيرمند از بلوك افغان و در غرب توسط گسل نهبندان از لوت جدا مى شود. سنگ هاي افيوليتي شامل پريدوتيت، دولريت، گابرو، دونيت، هارزبورژيت،اسپيليت، فيليت و شيست مي باشد. نمونه برداري به تعداد16 نمونه از كانالهاى اصلى رودخانه هاي جارى بر مخروط افكنه و به صورت شبكه بندي از عمق 50 سانتيمتري انجام شد. به كمك روش لاوك شويي كانى هاي سنگين موجود در نمونه هايى كه از الك با شماره مش 120، عبور داده شده بود جدا شدند. شناسايي كانى هاى سنگين با استفاده از ميكروسكوپ الكترني (SEM) انجام شد.16 نمونه عبور داده شده ازجزء مش 120-، جهت تعيين عناصر اصلى وفرعي توسط دستگاه اسپكتروفتومتر جذب اتمى(AAS) براى عناصر آهن، مس، كرم، نيكل و سرب مورد آناليز قرار گرفتند.نتايج آناليز نشان داد كه كمينه و بيشيه آهن به ترتيب ppm 16000 و ppm 48000 (ضريب تغييرات 28%)، مس� ppm300 و ppm500 با ضريب تغييرات 19% و حد آستانه ppm433كه مى توان نقاط اميد بخش را تنها در قسمتهاى شمالى منطقه مشاهده كرد. كرم ppm 100 و ppm300 كه با توجه به حد آستانه ppm333 نمي توان نقاط اميد بخشي را ديد. نيكل، ppm300و ppm700 كه با توجه به حد آستانه ppm681 نقاط اميد بخش را تنها در شمال منطقه مى توان ديد. تشكيل كانسارهاى پلاسرى در ارتباط با سنگ منشأ مناسب (افيوليت ها)، توپوگرافى مناسب و آب و هواى گرم و مرطوب است كه سبب هوازدگى سنگها ورها شدن كاني هاى مقاوم شده است.
نمايه‌ها : رسوبات مخروط افكنه