نويسنده : قادري، عباس1٭؛ آقانباتي، سيد علي2؛ حمدي، بهاءالدين2
مرجع : مجموعه مقالات اولين انجمن ديرينه شناسي ايران
سال انتشار : 2007

چکيده :

سازند شيرگشت يكي از واحدهاي پرفسيل ايران مركزي است كه در محل برش الگو در قالب سه پاره سازند (غيررسمي) معرفي شده است. اين سازند عمدتاً شامل سنگ آهک، مارن، سيلت سنگ، شيل و دولوميت بوده و 1236 متر ضخامت دارد. سازند شيرگشت در اين محل به‌صورت همشيب و با گذر ظاهراً تدريجي بر روي سنگ‌آهکهاي حاوي فسيل بازوپايان(Billingsella limestone) بخش بالايي سازند درنجال قرار گرفته و خود توسط واحدهاي ولکانيکي و سنگ‌آهک‌ ماسه‌دار حاوي فسيل? بخش زيرين سازند نيور پوشيده مي‌شود. به‌منظور انجام مطالعات زيست چينه?نگاري بر اساس کنودونتهاي موجود، مجموعاً 14 نمونه سنگي برداشت شد. مطالعه کنودونت?هاي پاره سازند دوم حاکي از وجود دو بيوزون تجمعي کنودونتي? ?(conodont assemblage zone) در اين بخش از برش الگو است که سن اردويسين پيشين (ترمادوسين ـ آرنيگين) را براي آن نشان مي?دهند. بيوزونهاي تشخيص داده شده عبارت?اند از:

1. (Drepanodus - Paltodus? deltifer? Assemblage Zone)

2. (Paroistodus? proteus? Assemblage Zone)??

بيوزون?هاي?کنودونتي فوق، معادل بخش بالايي بيوزون استاندارد جهاني Deltifer و بيوزون جهاني Proteusمي?باشند. مرز ترمادوسين ـ آرنيگين در برش الگوي سازند شيرگشت با رعايت احتياط در زير بايوزون تجمعي کنودونت ?Paroistodus? proteus? Assemblage Zone يعني در بخش مياني پاره‌سازند شماره 2 پيشنهاد مي‌شود.

نمايه‌ها : کنودونت، بیواستراتیگرافی