نويسنده : اسکندري شورابي،زهره؛خطيب، محمد مهدي
مرجع : چكيده مقالات بيست و هفتمين گردهمايي علوم زمين و سيزدهمين انجمن زمين شناسي ايران
سال انتشار : 2010
چکيده :
گسل چپگرد دشت بیاض با روند شرقی -غربی در انتهای خاوری خود به گسل امتدادلغز راستگرد شمالی – جنوبی آبیز که ادامه شمالی پهنه زمین درز سیستان است متصل می شود. با توجه به اتصال گسل دشت بیاض با گسل آبیز در انتهای شرقی، حرکت امتدادلغز چپگرد بلوک جنوبی گسل دشت بیاض باعث تمرکز انرژی در مرز شرقی، در محل اتصال با گسل آبیز شده و به همین ترتیب حرکت امتدادلغز راستگرد بلوک غربی در طول گسل آبیز باعث ایجاد یک زون فشارشی در مرز شمالی در محل اتصال با گسل دشت بیاض می شود. در اثر فشار وارده از طرف دو گسل به همدیگر، وجود یک رابطه و سکانسی از فعالیت گسل های شمالی – جنوبی آبیز و شرقی – غربی دشت بیاض منطقی بنظر می¬رسد که با رخداد سکانسی از زمینلرزه های 14 نوامبر 1979 کوریزان، 27 نوامبر کولی – بنیاباد، 7 دسامبر 1979 کلات شور و 10 می 1997 زیرکوه قابل تأیید است. هر کدام از زلزله ها روی یک گسل با برانگیخته شدن و افزایش استرس روی گسل همسایه همراه است. این مسئله با توجه به مطالعات نرم افزاری الگوی تغییرات تنش کولمب حاصل از زمینلرزه 1376 زیرکوه بر روی گسل فعال چپگرد دشت بیاض مطابقت داشته و در این حالت قسمت شرقی دشت بیاض بطور محدود در زبانه خیز تنش قرار دارد که امکان گسیختن سطوح گسلی فعال و ایجاد زمینلرزه های آتی در آنجا را نشان می دهد.
نمايهها :
گسل،
زمين لرزه