نويسنده : هادوي ، فاطمه ، سنماري ، سعيده
مرجع : فشرده مقالات دومين همايش انجمن زمين شناسي ايران
سال انتشار : 1377

چکيده :

سازند خانگيران جوانترين واحد سنگى حوضه کپه داغ است که در محيط دريايى رسوب کرده و در حال حاضر در نواحى شمال شرق منطقه، در دشت سرخس، ناحيه شمال دره گز و چند ناوديس در مرکز و غرب کپه داغ رخنمون دارد. ناحيه مورد مطالعه در حدود 25 کيلومترى دهکده شور لوق و در شمال شرق ناوديس چهل کمان واقع است. مختصات قاعده برش مذکور عبارتست از طول جغرافياى 60درجه و 45 دقيقه و عرض جغرافيايى 36 درجه و 30 دقيقه.
سازند خانگيران به دليل وجود گاز خانگيران از اهميت ويژه اى برخوردار است و چينه شناسى و فسيل شناسى اين سازند از ديرباز مورد توجه زمين شناسان قرار گرفته است. فسيل شناسى سازند مذکور بر مبناى فرامينيفرها انجام شده و براين اساس سن نهشته ها در ناحيه سرخس از پالئوسن فوقانى تا اواخر ائوسن و احتمالاٌ اليگوسن زيرين ذکر شده است. در مطالعات کنونى با توجه به ارزش چينه شناسى نانوپلانکتون هاى آهکى سازند مذکور مورد بررسى قرار مى گيرد و با درنظر گرفتن مورفولوژى و ليتولوژى اين سازند 29 نمونه از محل يادشده برداشت و پس از آماده سازى مورد مطالعه ميکروسکوپى قرار گرفت. در اين بررسى تعداد 11 خانواده و 21 جنس و 51 گونه از نانوفسيلهاى آهکى معرفى و توسط ميکروسکوپ نورى و برخى نيز توسط ميکروسکوپ الکترونى عکسبردارى شده اند. برمبناى نتايج تاکسونوميکى و اولين حضور فسيل شاخص و همراهى تجمعات فسيلى 9 بايوزون در اين سازند تعيين شد که با زونهاى NP13-NP24 مارتينى (Martini, 1971) مطابقت دارد. بر اساس نانوپلانکتونهاى موجود محدوده زمانى سازند خانگيران در ناحيه مورد مطالعه ائوسن آغازين تا اليگوسن پسين پيشنهاد مى شود.

نمايه‌ها : نانوفسیلهای آهکی