نويسنده : خطيب ، محمد مهدي
مرجع : فصلنامه علمي علوم زمين شماره 38 _ 37
سال انتشار : 1377

چکيده :

گسلهاى راستالغز داراى متغيرهاى فراوانى بوده كه د ر طول گسل تغييرات آنها يكسان نمى باشد. از جمله مهمترين متغيرها، تغييرات ميزان جابجايي و عرض پهنه برشى مى باشد. مطالعه اين متغيرها بر روى سيستم گسله راستالغز نهبندان در خاور ايران و اندازه گيرى آنها بر روى مدلهاى تجرپى در آزمايشگاه نشان مى دهد كه بيشترين ميزان جابجايى و بيشترين عرض پهنه برشى د ربخش ميانى گسلهاى راستالغز روى مى دهد. از بخش ميانى به طرف پايانه هاى گسله از ميزان جابجايى به صورت نمايى كاسته مى شود، آهنگ ميزان جابجايى و عرض پهنه برشى را مى توان د ر رابطه Y = C.e Y d بررسى كرد. ضريب كاهش پذيرى Y از سرشاخه هاى فرعى بخش انتهايى گسله هاى راستالغز كوچكتر از بخش اصلى گسله مى باشد. به طرف پايانه گسلهاى راستالغز هم مقدار جابجايى و هم عرض پهنه برشى كه بسمت صفر ميل مى كند. در مدل تجربي بر روي ماده فلكسى گلاس نيز مشاهده كرد كه بيشترين ميزان جابجايي و عرض پهنه برشى در بخش ميـانى گسله بوده و به طرف پايانه از مقدار آن به صورت نمايى كاسته شده و به صفر مى رسد. مقايسه منحنى هاى جابجايي بـرحسب مسافت را عرض پهنه برشى برحسب مسافت به دست آمد در طبيعت و آزمايشگاه نشان مى دهد كه منحنى هاى داده هاى آزمايشگاهى به نسبت متقارن در حاليكه كه منحنى هاى داده هاى طى نامتقارن مى باشند. اين اختلاف تبديل همگنى نمونه آزمايشگاهى و ناهمگنى پوسته قاره اى كه در آن گسله راستالغز رخ داده مى باشد. شكل منحنى هاى جابجايي برحسب مسافت يا عرض پهنه برشى برحسب مسافت تقريبا" سهمى است.

نمايه‌ها : گسل