نويسنده : طاهري ، جعفر؛ بهره مند، مريم ؛مافي ، آبرادات
مرجع : مجموعه مقالات نوزدهمين گردهمايي علوم زمين
سال انتشار : 1379

چکيده :

بر اساس مطالعات منتشر شده ، بويژه بررسيهاي زمين شناسي در حوضه هاي رسوبي و محدوده هاي ساختاري ( Structural zones ) مختلف ايران زمين ، تاكنون اعتقاد بر اين بوده است كه در اردويسين پاياني سيلورين آغازي بر اثر حركات خشكيزائي ، بخشهاي گسترده اي از شمال و غرب ايران مركزي از آب خارج مانده و در مناطقي ، حتي نهشته هاي كامبرين و اردويسين مستقيماً و با نبود چينه اي بطور همشيب بوسيله رسوبات دونين مياني ، بالائي و يا پرمين پوشيده مي شود ( م. علوي نائيني ، 1372 ) . مطالعات چينه شناسي و فسيل شناسي انجام شده بر روي برش الگو و مرجع ، سازند نيور( نيوار) را كاملترين رخنمون سيلورين ايران مركزي معرفي مي كند ، ليكن شواهد فسيلي مبني بر وجود رسوبات متعلق به بخش آغازين سيلورين زيرين را در اين نواحي تائيد نمي نمايد.
�يافته هاي جديد چينه شناسي و زمين شناسي كه در قالب يك مطالعه دقيق و در حاشيه برداشتهاي نقشه زمين شناسي 100000: 1 كاشمر ( طاهري 1378 ) توسط نگارندگان صورت پذيرفته ، حقايق تازه و كاملتري از زمين شناسي سيلورين ايران مركزي ، در اختيار پژوهشگران قرار مي دهد. در جنوب شهرستان كاشمر و عمدتاً در حد باختري كوه بوغو ، توالي ضخيم ، منظم و سرشار از فسيل نهشته هاي پالئوزوئيك زيرين برونزد دارد كه توالي برداشت شده در بخش اردويسين عمدتاً شامل شيل و ماسه سنگهاي سبز رنگ به ضخامت 5/644 متر مي باشد.
بخش سيلورين برش مورد مطالعه با ستبراي حدود 5/786 متر در مقايسه با برش الگو ( 446 متر ) و برش مرجع ( 638 متر ) داراي ضخامت بيشتراست و براساس اين مطالعه و شناسائي جنسها و گونه هاي كنودونتي Icriodella deflecta و Icriodella cf. discreta تعيين مرز اردويسين - سيلورين را ميسر ساخته است. ارائه شواهد مستند مبني بر گذر تدريجي اردويسين سيلورين ، معرفي توالي نسبتاً كاملتري از سيلورين ايران ، تعيين 8 بايوزون كنودونتي ، معرفي چند گونه كنودونتي براي اولين بار در ايران و مقايسه نتايج بدست آمده با برش الگو و برش مرجع از مباحث اين مقاله مي باشد.

نمايه‌ها : بیواستراتیگرافی