نويسنده : هادوي ، فاطمه، خادم ، محمد جعفر
مرجع : مجموعه مقالات هفدهمين گردهمايي علوم زمين
سال انتشار : 1377

چکيده :

با توجه به پيشرفت روز افزون دانش زمين شناسي و اهميت سازند خانگيران ، لزوم بازنگري اين تشكيلات با ابزار جديدي همانند نانوپلانكتونهاي آهكي ضروري بنظر مي رسيد. اين سازند در برش مورد مطالعه 209 متر ضخامت دارد. در طي اين مطالعه تعداد 12 خانواده 23 جنس 59 گونه و يك زيرگونه از نانوپلانكتونهاي آهكي شناسايي و عكسبرداري گرديد. براي شناسايي اين ميكروفسيل ها ، از ميكروسكوپهاي نوري ( LM ) و اسكامينگ الكترونيكي ( SEM ) استفاده گرديده است. بر اساس اولين ( FO ) و آخرين پيدايش ( LO ) گونه هاي شاخص و تجمع فسيلي همراه تعداد 11 بايوزون در توالي رسوبي برش مورد مطالعه تعيين گرديد. كه با زونهاي NP13 و NP23 از زون بندي استاندارد مارتيني ، 1971 همخواني دارند. براساس محدوده هاي چينه شناسي گونه هاي شاخص براي رسوبگذاري سازند خانگيران در اين برش سن ائوسن آغازين اليگوسن مياني پيشنهاد مي گردد.وجود فراوان گونه هاي ديسكوآستر حاكي از گرم بودن آب و هوا در زمان رسوبگذاري سازند خانگيران در غرب دشت سرخس مي باشد.

نمايه‌ها : نانوفسیلهای آهکی