نويسنده : يوسف‌زاده، محمدحسين؛سبزه‌ئي، مسيب
مرجع : چكيده مقالات نوزدهمين گرد‌همايي علوم زمين
سال انتشار : 1379

چکيده :
مجموعه سنگي مورد مطالعه شامل بخشهايي از آميزه رنگين كرتاسه، رسوبات فليشي كرتاسه، كنگلومراي نئوژن و سنگهاي آتشفشاني ترشياري بوده و در شرق خوسف (جنوب غربي بيرجند، جنوب خراسان) واقع است. تاثير محلولهاي هيدروترمال بر واحدهاي مذكور باعث دگرساني متاسوماتيك خاصي تحت عنوان ليستونيتي شدن گرديده كه از رخنمون هاي گسترده و بسيار جالبي برخوردار مي باشد. بررسي ساخت ليستونيت ها نشان مي دهد كه اين فرآيند اغلب در امتداد سطوح ضعف واحدهاي سنگي نظير سطوح لايه بندي، برگوارگي، زون هاي گسلي و مرز واحدها رخ داده، بطوريكه اغلب بصورت رگه اي تظاهر مي نمايد. مهم ترين بافتهاي ميكروسكوپي مشاهده شده عبارتند از: بقاياي بافت سنگ اوليه (بافت مشبك در سرپانتينيت هاي ليستونيتي شده، بافتهاي واريوليتي و ديابازي در سنگهاي بازيك ليستونيتي شده، بافت پورفيري در سنگهاي آتشفشاني ليستونيتي شده، بافت كنگلومراهاي ليستونيتي شده)، بافت پورفيروكلاستيك (حاوي پورفيروكلاست هاي كروميت و كروم اسپينل)، بافت اسفروليتي (در كوارتز)، تجمعات دانه ريز ودانه درشت كوارتز وكانيهاي كربناته، آثار برش خوردگي رگچه هاي كربناته نيز در برخي نمونه ها قابل رويت است. شواهد همچنين مويد آن است كه دراي پديده علاوه بر مرحله پيش درآمد بويژه سرپانتيني شدن سنگهاي اولترابازيك)، حداقل دو فاز ليستونتي شدن در اكثر رخنمون ها قابل تشخيص است.
نمايه‌ها : ليستوينيت