نويسنده : حيدرزاده ، قاسم؛ قرشي، منوچهر
مرجع : مجموعه مقالات هشتمين همايش انجمن زمين شناسي ايران
سال انتشار : 1383

چکيده :
كمربند چين و راندگي درون قاره اي كپه داغ با سن پس از ميوسن، يك ساختار فعال است كه مرز امروزي بين پلت فرم توران در شمال و خردقاره ايران مركزي در جنوب را مشخص مي سازد. حوضه كپه داغ شامل يك توالي ضخيم از رسوبات ژوراسيك- ميوسن است كه دگرشكلي فشارشي در راستاي N-S باعث چين خوردگي و گسلش آن گرديده است. امتداد كلي چين خوردگي ها در بخش خاوري NW_SE و در بخش باختري ENE_WSW ات كه در مركز به E_W تبديل مي شود. اين مجموعه چين خورده توسط گسل هاي متعددي قطع شده است. گسل اصلي كپه داغ به عنوان يك ساختار فعال شده، ن قش اصلي در دگر شكلي اين گستره دارا است. سامانه گسل هاي امتداد لغز راستگرد و چپگرد كه به ترتيب در خاور و باختر كپه داغ قرار دارند، تأثير عمده اي در حركات زمين ساختي جوان دارا هستند. پهنه گسلي قوچان_ رباط شامل مجموعه گسل هاي راستالغز راستگرد با امتداد شمال _ شمال باختر است. گسل هاي اين پهنه عمدتاً‌ از نظر زمين شناختي فعال مي باشند. گسل باغان به عنوان اصلي ترين گسل اين پهنه با بيشترين ميزان جابجايي، شناخته شده ترين عارضه اين مجموعه مي باشد. تقسيم الگوي دگرشكلي، كه به طور معمول در سامانه هاي امتدادلغز وجود دارد، در راستاي اين گسل نيز به صورت حركات راستالغز در طول گسل و شيب لغز (راندگي) در پايانه گسل اتفاق افتاده است. دگر شكلي رسوبات جوان نئوژن و كواترنري در دشت قوچان_شيروان را مي توان متأثر از گسلش راندگي در پايانه گسل اصلي باغان دانست. تقسيم دگرشكلي در ديگر گسل هاي پهنه، از جمله گسل خبوشان در شمال قوچان قابل رديابي است.
نمايه‌ها : گسل، دگرشكلي