نويسنده : يوسف‌زاده، محمدحسين؛سبزه‌ئي، مسيب
مرجع : چكيده مقالات نوزدهمين گرد‌همايي علوم زمين
سال انتشار : 1379

چکيده :

منطقه مورد مطالعه، واقع در جنوب غربي بيرجند (جنوب خراسان)، در برگيرنده سنگهاي آميزه رنگين با سن اواخر كرتاسه، رسوبات فليشي كرتاسه و پالئوژن، كنگلومراي نئوژن و سنگهاي آتشفشاني ترشياري مي باشد. از بارزترين خصوصيات زمين شناسي اين منطقه گستردگي فرآيندهاي ليستونيتي شدن در تمامي واحدهاي فوق الذكر است. در شرايط PH زياد (PH= 10 _ 12) و ميزان XCO2 كم (كمتراز 5 درصد مولي) پريدوتيت ها به سرپانتينيت دگرسان شده است. در مراحل با كاهش PH و افزايش XCO2، نه تنها سرپانتينيت شدن متوقف شده بلكه سرپانتينيت هاي موجود نيز ناپايدار گرديده وبه مجموعه اي از كانيهاي سيليسي _ كربناتي (ليستونيت) تبديل شده اند. در شرايط اخير، محلولهاي هيدروترمال بر ساير سنگهاي منطقه تاثير نموده و با درجات مختلف آنها را ليستونيتي نموده است. بطور كلي در اين واكنشها يك مجموعه سيلي _ كربناتي جايگزين كاني هاي سيليكاته اوليه سنگها شده است. مطالعات ميكروسكوپي و نتايج XRD مويد حضور منيزيت، برونريت، دولوميت، كلسيت، اسميت زونيت، كوارتز، كلينوكر، تالك، مسكويت، كروميت، پيريت و مگنتيت در اين سنگها مي باشد. ضمناً مطالعات ميكروسكوپ الكتروني (SEM) وجود سولفورهاي آهن، نيكل، آهن _ نيكل _ كبالت را نشان مي دهد كه مي تواند به عنوان كانيهاي همراه عناصر فلزي، راهنماي مناسبي براي پي جويي بعدي عناصري? از قبيل طلا، نقره، جيوه و ... در نظر گرفته شود.

نمايه‌ها : كاني شناسي، ليستوينيت