نويسنده : واعظ جوادي ، شهرابي ، پورلطيفي
مرجع : فصلنامه علمي علوم زمين شماره 44_43
سال انتشار : 1381

چکيده :

كوههاى بينالود كه از آن به عنوان پهنه تدريجى بين زونهاى ساختارى البرز و ايران مركزى ياد شده، شامل توالى به نسبت ستبرى از سنگهاى رسوبى، دگرگونى و آذرين مى باشد. قديمى ترين نهشته ها به سيلورين تعلق دارد. در اين مطالعه نهشته هاى رتين- لياس زيرين مورد نظر است كه با ستبرايى بيش از 2000 متر از گسترش بسيار وسيعى برخوردار است. اين نهشته ها به طور عمده از سنگهايى از نوع فيليت، اسليت، ماسه سنگ، كوارتزيت و آهكهاى ميان لايه نازك تشكيل شده اند كه (فيليت هاى مشهد) ناميده شده اند. در مطالعه چهارگوش1:100000 طرقبه نمونه هاى ماكروفسيل گياهى از منطقه ديزباد بالا جمع آورى گرديد. تعداد چهار ماكروفسيل گياهى مورد شناسايى قرار گرفت كه عبارتند از Clathropteris p/alvphylla, Clathropteris sp., Thawnatopteris sp. and Otozarnites sp.? ، كه بر مبناى ارزش چينه شناسى گونه هاي فوق سن رتين- لياس آغازى براى اين مجموعه از ماكروفسيل هاى گياهى پيشنهاد مى گردد.

نمايه‌ها : تعیین سن