نويسنده : يزدىءمهدى؛ بروانه، عيرضا
مرجع : چكيده مقالات بيست و ششمين گردهمايي علوم زمين
سال انتشار : 1386

چکيده :
معرفى ماکرو فسيل هاى مرز كربونيفر و پرمين آغازين( Spiriferida, Neospiriferid) و و گياهان خشكى اواخركربونيفر (استفانين) تا پرمين آغازين (تونين) در برش جيروك هدف اين تحقيق مى باشد. اين مجموعه مشابه نمونه ها و ماكرو فسيل هاى گزارش شده� Archbold & Thomas, 1985� مى باشد. حضور اين ماكرو فسيل ها در برش چيروك حاكى از يك پيشروی دريا در اين زمان و ظهور و گسترش اين موجودات مى باشد. واحد ماسه سنگى (ماسه ريخته گرى چيروك طبس) كه قبلا بعنوان كوارتزيت بالايى سازند سردر و در مقطع فعلى بعنوان قاعده پيشرونده پرمين شناخته مى شود توسط اين تحقيق مورد بررسى قرار گرفته است. از آنجا كه در حادثه ديرينه و دو افق زيستى ديرينه در زير و بالاى اين واحد ماسه سنگى بخوبى قابل تفكيک و مطالعه مى باشد. اين واحد را مى توان بعنوان زمان مناسب الگوى حوادث ديرينه و تحولات زيست چينه اى مرز كربونيفر و پرمين ايران معرفى نمود. پس از چند لايه ماسه سنگى داراى ميان لايه هاى شيلى آثار گياهى در بخش هاى بالايى سازند سردر كه حاكى از يک شرايط ديرينه قاره اى را دارد دو افق كربناته حاوى بقاياى موجودات دريانى ديده مى شوند. ماكرو فسيل هاى بدست آمده از اين دو افق و يك افق شيلى بالا ) آخرين افق داراى ماكروفسيل هاى مرز كربونيفر و پرمين) عبارتند از:�� Cratispirifer
4 nuraensis sp. Nov, Beecheria sp., Fusispirifer sp. Nov., Neospirifer foordi sp. Nov., Spirelytha platiformis., Latispirifer sp., Spirelytha sp. Nov., Terebratulida sp., Magniplicatina sp., Martinia sp., Callytharrefla sp., Punctospirifer sp., Trigonoterta sp., Fenestella sinoperminata., Bivalves Gastropods, Crinoids, corals and sponges remains.,
با ناپديد شدن تمامى اين مجموعه در آخرين لايه شيلى زير ماسه ريخته گری و پس روى آب مى توان انقراض بزرگ مرز رادر آخرين لايه شيلى در نظر گرفت.
در بالاى ماسه ريخته گرى (40 تا 60 متر) يك افق غنى از گياهان پرمين زيرين (آتونين) قابل تعقيب مى باشد. گياهان اين افق عبارتد از: Annularia stellata., Annularia sp., Annullaria radiata arborescens and Archaeocalamites radiatus ،، Pecopeteris miltoni., Pecopeteris
�
با توجه بر نابود شدگى مجموعه درياثى استفانين و گسترش گياهان آتونين مى توان نتيجه گيرى نمود كه يك پايين افتادن سطح آب درشروع پرمين (پسروى) باعث نابودى موجودات دريائى در مرز گشته است. از آنجا كه پس از اين پسروى مجددا" بر روى افق گياهى ظهور و گسترش موجودات دريائى در واحد هاى كربناته ديده مى شود و كليه گياهان حذف مى شوند. مى توان در نهايت بالا رفتن سطح آب (پيشروى) را عامل اصلى انقراض گياهان پرمين زيرين دانست. عامل اين پيشروى و پسروى بايد مربوط به حركات قائم هرسينين باشد. اين مدل نوسانات آب در نزديک مرز كربونيفر و پرمين را نيز مى توان در نقاط ديگر ايران نيز تعميم داد.
نمايه‌ها : انقراض بزرگ، جغرافيای ديرينه