نويسنده : باقري، فريده؛ سعيدي، عبدالله؛ بوذري، سهيلا
مرجع : فصلنامه علوم زمين شماره 69، صفحه 34
سال انتشار : 1387

چکيده :

گسل ميامى از گسل هاى اصلى شمال خاورى ايران است كه در تكوين حوضه هاي رسوبى و ريخت شناسى منطقه تاثير مهمي داشته و پديده هاي ريخت زمين ساختى گوناگوني به وجود آورده است. وجود اين گسل در منطقه ، موجب پيدايش ساخت هاى گوناگون شده و منطقه را از ديدگاه مطالعات زمين شناسى ساختارى، رفتار گسل ها و پايانه هاى آن، برهم كنش گسل ها و ارتباط ميان چين خوردگى و گسلش به محدوده قابل توجهي تبديل كرده است. برداشت هاي انجام گرفته در بخش باختري گسل ميامي، راستاى گسل ها را به طور كلي NE و با شيب بيش از 50 درجه و خط خش با ميل كم نشان مي دهد. راستاي چين ها در اين محدوده از روند كلي گسل ها پيروي مي كنند. محور اصلي بيشينه محاسبه شده بر روي گسل ارميان روند NE و در گسل ميامي و گسل قدس روند SE دارد و افقي است. همچنين گسل ميامي در بخش باختري ، با گسل چاه سيد آباد پهنه برشي را ايجاد مي كند كه شكستگي هاي نوع X و Ŕ، R در آن قابل تشخيص است.

نمايه‌ها : الگوي جنبشي