نويسنده : بهاري فر، على اكبر؛ هاتفى،راحله؛ مظاهرى،سيداحمد؛معين وزيرى، حسين
مرجع : مجموعه مقالات نهمين همايش انجمن زمين شناسي ايران، تهران: دانشگاه تربيت معلم
سال انتشار : 1384

چکيده :
منطقه ده نو در فاصله 18 20 36تا 17 23 36 عرضهاي شمالي و 48 22 59 تا 18 26 59 طول شرقى واقع گرديده است و داراي زمين شناسي پيچيده اي از نظر ساختماني و سنگ شناسى مي باشد. عمومى ترين سنگهاي منطقه را سنگهاى دگرگوني، اولترامافيك و گرانيتوئيد تشكيل مي دهند.
در سنگهاي دگرگوني منطقه ده نو حداقل سه فاز دگرشكلي ديده مي شود كه باعث تشكيل سه فابريك صفحه اي S1,S2 و S3 گرديده اند. كانيهاى كلريت، موسكويت، بيوتيت، كلريتوئيد، گارنت، آندالوزيت، استاروليت، سيليمانيت در اين سنگها وجود دارند كه كلريت، موسكويت و بيوتيت در S1 تشكيل شدند و تبلور آنها در S2 ادامه داشته است.كلريتوئيدها S1 و S2 و پست S2 مي باشند. گارنتها در دو مرحله S1 و S2 متبلور شده اند. آندالوزيتها همزمان با S1 و S2 متبلور شده اند. استروليت همزمان با S2 و پست S2 بوده است و سيليمانيت پست S2 مي باشد.
نمايه‌ها : دگرگوني