نويسنده : رئوفيان، احمد؛ مرجوي، مريم؛ وحيدي نيا، محمد؛ عاشوري، عليرضا
مرجع : مجموعه مقالات اولين انجمن ديرينه شناسي ايران
سال انتشار : 2007

چکيده :

رسوبات ائوسن در بخش غربي زون ساختاري بينالود شامل تناوب¬هائي از مارن ، ماسه سنگ و کنگلومرا مي باشد. در منطقه مورد مطالعه رسوبات مورد نظر 391 متر ضخامت داشته و مرز زيرين آن با رسوبات کرتاسه نامشخص بوده و مرز بالائي آن با رسوبات قرمز رنگ نئوژن به صورت هم شيب مي¬باشد. بر طبق مطالعات ميکروسکوپي مقاطع نازک و بررسي نمونه هاي شيلي و مارني 24 جنس و 34 گونه از فرامينيفرهاي بنتيک و پلانکتون شناسايي شده است که 8 گونه از آنها متعلق به نوموليت ها بوده و بقيه مربوط به ساير جنسهاي فرامينيفرها مي باشد. بر اساس مجموعه هاي فسيلي شناسائي شده، سن اين نهشته ها را مي توان به ائوسن مياني (لوتسين) نسبت داد. ميکروفاسيس هاي موجود در مقاطع نازک نشان دهنده رسوبگذاري اين مجموعه رسوبات در يک درياي باز(open marine) وکم عمق مي باشد.

نمايه‌ها : چینه شناسی، بیواستراتیگرافی