نويسنده : رباني فرد، علي اصغر؛ محبوبي، اسدا...؛ موسوي حرمي، رضا؛ نجفي، مهدي
مرجع : دهمين همايش انجمن زمين شناسي ايران– تهران– دانشگاه تربيت مدرس
سال انتشار : 1385

چکيده :

سازند نيزار (ماستريشتين زيرين) در حوضه رسوبي كپه داغ در شمال و شمال شرق ايران گسترش دارد. اين سازند عمدتاً از رسوبات كربناته و سيليسى آوارى (ماسه سنگهاى ريز تا متوسط و شيل) تشكيل شده است. مرز زيرين اين سازند با سازند آب تلخ تدريجى و مرز فوقانى آن با سازند كلات فرسايشى است كه توسط يك افق خاک قديمه (پالئوسول) مشخص مى گردد. گلاكونيت يكى از اجزاء فرعى مهم در سازند نيزار است. اندازه دانه هاى گلاكونيت در سازند نيزار از 1/0 ميلى متر تا 3/0 ميلى متر در تغيير بوده و فراوانى آنها 3 تا 10 درصد است.
اين گلاكونيت ها درجه بلوغ متفاوت داشته و از نوع نابالغ با رنگ قهوه اى تا خيلى تكامل يافته برنگ سبز تيره در تغييرند، گلاكونيت هاى سازند نيزار از نوع درجازا بوده و به سه فرم تشكيل در حجرات درونى فرامينيفرهاى بنتيک و بريوزوئرها، گلاكونيتى شدن پلت مدفوعى و جانشينى در برخى از كانى ها و خرده سنگها تشكيل شده است. براى محيط تشكيل دانه هاى گلاكونيت در سازند نيزار محيط درياى باز با ميزان اندک ورود رسوبات آوارى، شرايط اندک احيايى و بستر مناسبى از رسوبات كه داراى چرخش كافى آب دريا بوده است را مى توان پيشنهاد كرد. ميزان فراوانى گلاكونيت سازند نيزار با پيشروى آب دريا ((TST افزايش مى يابد. در مرز� MFS� به حداكثر فراوانى مى رسد و به سمت HST کاهش نشان مى دهد كه مى تواند شاخص خوبى براى تفسير چينه نگارى سكانسى باشد.

نمايه‌ها : چینه نگاری