نويسنده : خانعلي زاده، عليرضا؛ فارسي، زهره؛ صادقيان، محمود
مرجع : چهارمين همايش ملي زمين شناسي دانشگاه پيام نور
سال انتشار : 1389

چکيده :

توده گرانیتوئیدي چاه سالار در جنوب غرب نیشابور، در شمال روستاي چاه سالار و در حاشیه شمالی زون ایران مرکزي واقع شده است. براساس مشاهدات صحرایی، پتروگرافی و نمودارهاي ژئوشیمیایی طیف ترکیب سنگ شناسی این توده را دیوریت، کوارتزدیوریت، گرانودیوریت و گرانیت با بافتهاي گرانولار، میرمکیتی و گرافیکی تشکیل می دهند. روندهاي تغییرات اکسیدهاي عناصر اصلی، کمیاب و کمیاب خاکی نمونه هاي بخشهاي مختلف این توده حاکی از پیوستگی طیف ترکیب سنگی و خویشاوندي آنهاست. روندهاي تغییرات در نمودارهاي عناصر سازگار و ناسازگار در قبال یکدیگر نشان می دهند که این ارتباط از نوع تبلور تفریقی است. ویژگیهاي ژئوشیمیایی ، حاکی از ماهیت کالک- آلکالن و متاآلومین این توده و متعلق به گرانیتوئیدهاي نوع I می باشد. مقادیر بالاي عناصر Zr, Th, U, K, Sr, Rb و Ba، نسبتهاي بالاي K2O/Rb و FeO/MgO حاکی از شباهت سنگهاي این توده با سنگهاي توده هاي آذرین قوسهاي ماگمایی حاشیه قاره هاست. دیاگرامهاي متمایز کننده محیط تکتونیکی نیز نشان می دهند که توده گرانیتوئیدي چاه سالار به گرانیتوئیدهاي کوهزایی نوع کمان آتشفشانی (VAG) و همچنین گرانیتوئیدهاي جزایر قوسی (IAG) تعلق دارد. فرورانش اقیانوسی - اقیانوسی در� یک محیط جزایر قوسی و ذوب ورقه اقیانوسی فرورونده دگرگون شده تا حد آمفیبولیت ( و احتمالاً گوه گوشته اي روي آن ) در یک زون فرورانش قوسی و سپس تبلور تفریقی ماگماي بوجود آمده به تشکیل این توده نفوذي منجر شده است.

نمايه‌ها : گرانيتوئيد