نويسنده : كشتكار، اسماعيل؛ قريشوندي، حميد؛ قرباني، منصور؛ مسعودي، فريبرز
مرجع : چهارمين همايش ملي زمين شناسي دانشگاه پيام نور
سال انتشار : 1389

چکيده :

سنگهاي دگرگونی جنوب غرب قاین با سن معرفی شده پروتروزوئیک در کنار مجموعه اي از سنگهاي رسوبی و گرانیتوئیدي در شرق خرد قارة ایران قرار دارد. بر اساس مطالعات پتروگرافی و صحرایی مهمترین سنگهاي دگرگونی منطقه شامل اسلیت، میلونیت، گنیس و میگماتیت است. کانی عمده تشکیل دهنده گنیس ها شامل فلدسپات آلکالن، کوارتز، بیوتیت، پلاژیوکلاز، موسکویت، آمفیبول و از کانیهاي فرعی آن می توان به زیرکن، اسفن، آپاتیت، اپیدوت و اکسیدهاي آهن اشاره نمود. رایج ترین بافت گنیسها، بافتهاي گرانوبلاستیک و لیپیدوبلاستیک میباشد. وجود بافت گرانولار، ذرات اتومورف زیرکن و اسفن، حضور مگاکریست فلدسپارپتاسیم، دانه هاي بزرگ و فراوان کوارتز از جمله دلایل منشا آذرین سنگهاي مذکور می باشد. همچنین بر اساس نمودار� Mgo/Cao در مقابل 2P2o5/Tio، میانگین اندیس شاو و مشابهت عناصر کمیاب گنیس ها با سنگهاي گرانیتی می توان نتیجه گرفت که گنیس هاي موجود در منطقه از دگرگونی سنگهاي آذرین در طی فاز دیناموترمال ( احتمالا سیمیرین میانی) حاصل شده اند.

نمايه‌ها : پتروگرافي