نويسنده : وحيدي نيا ، محمد ؛آريايي ، علي اصغر
مرجع : فشرده مقالات سومين همايش انجمن زمين شناسي ايران
سال انتشار : 1378

چکيده :
افيوليت‌ملانژ ناحيه سبزوار يكي از مهمترين مناطق افيوليتي ايران است كه داراي وسعتي در حدود 2000 كيلومتر مربع بوده و داراي روند شرقي _ غربي مي‌باشد.
منطقه مورد مطالعه در روستاي باغجر در 20 كيلومتري شمال شرق سبزوار قرار گرفته است. مجموعه افيوليتي در اين ناحيه از سنگ‌هاي فوق بازي _ بازي _ حدواسط و نيز اسيدي تشكيل شده است. همراه اين مجموعه يك سري سنگ آهك‌هاي پلاژيك به رنگ صورتي و نيز شيل‌هاي به رنگ قرمز و سبز ديده مي‌شود. همبري بين آهك‌ها و سنگ‌هاي افيوليتي به صورت گسل‌ خورده مي‌باشد.
براساس تعيين سن‌هايي كه در گذشته به روش‌هاي راديومتري (K/Ar و Rb/Sr) انجام شده در يك مرحله كونياسن و سپس كامپانين ـ ماستريشتين و در محدوده كوچكي سن ائوسن به دست آمده است.
از كل نمونه‌هاي برداشت شده تعداد 8 جنس و 17 گوه شناسايي شده و براساس تجمع فسيلي و رنج چارب زماني رسم شده پنج بيوزون اصلي شناسايي شده كه عبارتند از:
1: Globotruncana stuartiformis با سن كامپانين مياني
2: Globotruncana calcarata باسن كامپانين فوقاني
3: Globotruncana stuarti, Falsostuarti باسن ماستريشتين زيرين
4: Globotruncana gansseri باسن ماستريشتين مياني�
5: Abathomphalus mayaroensis باسن ماستريشتين فوقاني
براساس بيوزوناسيون و مجموعه فسيلي شناخته شده سن اين افيوليت ملانژ كامپانين مياني تا ماستريشتين فوقاني تعيين شده است. در ضمن بر طبق مطالعه ميكروفاسيس‌هاي شناخته شده آهك‌هاي پلاژيك متعلق به فون آب عميق (DWF) بوده و در عمقي كمتر از (CCD) برجاي گذاشته شده‌اند.
نمايه‌ها : افيوليت