نويسنده : موسوي حرمي ، رضا؛محبوبي ، اسد الله؛ غفوري ، محمد؛خانه باد، محمد؛ رضاوندي ، ناصر
مرجع : مجموعه مقالات پنجمين انجمن زمين شناسي ايران
سال انتشار : 1380

چکيده :

دو فرآيند عمده براي توضيح كاهش اندازه گراولها در پايين دست رودخانه هاي با بستر گراولي در نظر گرفته شده اند كه شامل فرايند جورشدگي هيدروليكي و سايش مي باشد. مطالعات مهم در مورد علت ريز شوندگي پايين دست رودخانه ها، بر فرايند جورشدگي هيدروليكي به عنوان مكانيزم اصلي، تأكيد دارند. تغييرات اندازه دانه ها ممكن است بر اثر فرسايش پذيري متفاوت واحد هاي سنگي باشد. هدف از انجام اين تحقيق، بررسي علت ريز شوندگي به طرف پايين دست رودخانه مايان واقع در جنوب غرب مشهد مي باشد. دانه هاي گراولي در بستر رودخانه در فاصله مطالعه شده شامل فيليت، اسليت، كوارتزيت و مقدار بسيار كمي خرده هاي رسوبي است. اندازه ذرات و تركيب سنگ شناسي مواد بستر رودخانه مايان در 15 محل مورد بررسي و تحليل قرار گرفته اند. پراكندگي اندازه�دانه ها در فاصله بالا دست حالت بايمدال ضعيف و به طرف پايين دست بايمدال شديد و در انتها علاوه بر دو مد گراولي، يك مد ماسه يي پديدار مي گردند. ضريب كاهشي اندازه�ذرات در پايين دست رودخانه مايان طبق قانون استرنبرگ (1875)، بر اساس قطر ميانه در حدود Km 09/0 و بر اساس قطر ميانگين تقريباً برابر Km 081/0 مي باشد.

نمايه‌ها : رسوبات رودخانه اي