نويسنده : غلامي،ابراهيم؛نوگل سادات،ميرعلي اكبر؛خطيب،محمد مهدي؛يساقي،علي
مرجع : يازدهمين همايش انجمن زمين شناسي ايران - مشهد ،‌دانشگاه فردوسي
سال انتشار : 1386

چکيده :

در منطقه خاور ایران روندهای ساختاری متعددی (شمال-جنوب، شمال خاور- جنوب باختر، شمال باختر- جنوب خاور و خاور- باختر) وجود دارند. تژثیر متقابل روندهای گسلی شمال- جنوب و شمال باختر- جنوب خاور سبب ایجاد مناطق فشاری گردیده اند. گرچه فعالیت پهنه های گسلی مذکور به طور همزمان انجام شده اما نقش اصلی در دگرشکلی منطقه را گسلهای شمال- جنوب ایفا کرده اند. تعدادی از این مناطق فشاری در محل همگرایی پهنه های برشی با دیواره های غیرموازی به وجود آمده اند و تعدادی دیگر در محل همپوشانی (over lap) زونهای گسلی سبب ایجاد زونهای تجمع کرنش (restraining zones) گردیده اند.
پارامترهای مورد بررسی و تغییرات آنها بدین شرح است: تغییر موقعیت محور فشارش از شمال به جنوب: الف) محدوده چینهای پرنگ و چشمه زنگی بین (10/041)- (09/027)
ب) محدوده چینهای شورک و چاخو بین (08/056)- (04/357)
ج) محدوده چین مرغزار موقعیت این محور نسبتاً ثابت (10/048) است.
میزان کوتاه شدگی چینها در محل همگرایی پهنه های برشی با دیواره های غیرموازی (زونهای همگرا) از شمال به جنوب: الف) 36-14 درصد����� ب) 46-25 درصد������ ج) بیش از 48 درصد.
هرچه امتداد و مکانیسم گسلهای ایجاد کننده زونهای تجمع کرنش به هم نزدیکتر باشد کشیدگی بلوکهای لوزی شکل بیشتر و تقارن آنها کاهش می یابد. لذا میانگین نسبت اقطار در زون ترشاب 1/3 ولی در زون کسراب 81/3 می باشد.

نمايه‌ها : ، دگرشكلي