نويسنده : غلامي،ابراهيم؛نوگل سادات،ميرعلي اكبر؛قرشي، منوچهر
مرجع : ششمين همايش انجمن زمين شناسي ايران
سال انتشار : 1381

چکيده :
دراين نوشتار بر اساس مطالعه عناصر ساختاري از قبيل: چين ها، گسلها، درزه ها و خطواره ها موقعيت محورهاي كرنش معين گرديد. منطقه مورد مطالعه مشتمل بر دو روند كلي شمال غرب _ جنوب شرق و شمال _ جنوب است.
نحوه عملكرد سيستم هاي گسلي و ارتباط شكستگي هاي همراه پهنه هاي برشي، روند محور چين ها و خطواره ها حاكي از تاثير مؤلفه اصلي جابه جايي در منطقه است. با توجه به آناليزهاي حاصل از عناصر ساختاري فوق الذكر موقعيت محورهاي كرنش به شرح ذيل تعيين گرديد: محور فشردگي N217, 20، محور متوسط N320 , 40، محور كشيدگي N120 , 30
با توجه به ارتباط بين محورهاي استرين و مؤلفه اصلي جابه جايي (شمال شرق _جنوب غرب) و همچنين وجود دو روند شمال غرب _ جنوب شرق و شمال _ جنوب كه باعث شده دو سيستم فشاري _ برشي راستگرد در منطقه مورد مطالعه عمل نمايد. كليه دگرريختي هاي موجود در منطقه از قبيل: مكانيسم گسلش، چرخش عناصر ساختاري، وجود درزه ها و خطواره هاي متعدد، اختلاف ميزان فشردگي و برش، اختلاف ميزان انحناي رودخانه ها و شاخص شيب آنها، ... قابل توجيه مي باشند.
نمايه‌ها : دگرشكلي