نويسنده : شيعيان،كيوان؛ عامري،علي
مرجع : اولین کنگره زمین شناسی کاربردی ایران ( جلد دوم )
سال انتشار : 1386

چکيده :
منطقه افيوليتي ناحيه شمال سبزوار يكي از عمده ترين مناطق افيوليتي شمال شرق در ايران بوده كه بواسطه وسعت زيادومصون ماندن از عوامل بعدي تكتونيكي،تفسيرهايي ژنتيكي فيمابين واحدهاي مختلف آن آسانتر است.دربررسي پتروگرافي ،دايكهاي صفحه اي عمدتاًاز كانيهاي پلاژيوكلاز،اوژيت،كوارتز،كلريت،اپيدوت،هورنبلندتشكيل شده اند بافت آنها ساب افتيك واينتر گرانولارميباشد.سنگهاي ولكانيكي زير دريايي عمدتاً از كانيهاي پلاژيوكلاز اوژيت ، اپيدوت ، هورنبلند ، كوارتز و كلريت تشكيل شده اند . با توجه به شباهت تركيبي و ساختاري اين سنگها در صحرا بافتهاي متنوعي در اين سنگها مشاهده مي گرددكه شامل پورفيري،افريك،گلومروپورفيري،اسفروليتك ، اينتر سرتال و سريت مي باشند.`ايكهاي صفحه اي به واحد گابرويي زير مرتبط هستند و گدازه هاي رويي توسط اين دايكها تغذيه شده اند و اين واحد سنگي دگرگوني در حد رخساره شيست سبز را تحمل كرده است. روان هاي گدازه اي در منطقه عمدتاً به اسپليت تبديل شده اند . مشخص شده است كه اسپليت ها بعلت افزاش سديم در اثر دگرساني بيشتر بازالتها بوجود مي آيند.براساس شواهد ژئوشيميايي اين رخنمونهاي سنگي بهترين محيط ژئوديناميكي پيشنهادي را حوضه پشت قوسي معرفي مي كنند .
نمايه‌ها : ژئوديناميك