نويسنده : غفاری نیک، بهارک؛ به راهنمائي دکتر محمدرضا قائمی
مرجع : پايان نامه كارشناسي ارشد-سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور- پژوهشکده علوم زمین

چکيده :

ساختارهای میانه مقیاس ناحیه احمدآباد شامل پدیده های زیبایی از دو نسل چین خوردگی در ارتباط با گسلش است که بیشتر در واحد آهکی- شیلی کرتاسه پائینی (K1L.SH) دیده می شوند. نبود این ساختارها در دیگر واحدها به علت وضعیت سنگ شناختی متفاوت آنها است. راستای عمومی ساختارهای ناحیه (شمال خاور- جنوب باختر و شمال باختر- جنوب خاور) موازی با دیگر ساختارهای اصلی در ناحیه خارتوران است. در گستره زمانی کرتاسه بالائی- پالئوسن در اثر یک رژیم تنش ناحیه ای با روند شمال باختر- جنوب خاور ساختارهائی با راستای شمال خاور- جنوب باختر شکل گرفتند. ساختار اصلی در این ناحیه ناودیس قله سیب است که در واحد آهکی- شیلی کرتاسه زیرین در این زمان شکل گرفته است. با پیشرفت دگرریختی در بخشهای کم قوام این واحد (بخشهای شیلی) سطح های لغزش بین لایه ای ایجاد شدند. با انشعاب یک دسته گسلهای فرعی با ساز و کار راندگی از این سطح ها چین های مرتبط با گسلش نسل اول با روند محور شمال خاور- جنوب باختر تشکیل گردید. بعد از زمان میوسن و پیش از پلیوسن روند بیشینه تنش اصلی ناحیه تغییر می کند و روند شمال خاور- جنوب باختر پیدا می کند. در این زمان جهت لغزش بر روی سطح های لغزش بین لایه ای از قبل تشکیل شده تغییر می کند و تقریباً عمود بر جهت قبلی با گرایش به سوی جنوب باختر می گردد. با انشعاب یک دسته دیگر گسلهای فرعی از این سطح ها، چین های مرتبط با گسلش نسل دوم که روند محورشان شمال باختر- جنوب خاور است، ایجاد شدند.
چین های مرتبط با گسلش نسل دوم که روند محورشان شمال باختر- جنوب خاور است، ایجاد شدند.
چین های مرتبط با گسلش در این ناحیه به شکل های متفاوتی چون چین خم گسلش، چین لبه گسلش، چین پیشرفت گسلش و برانباشت تاق گون مشاهده می شوند. هندسه و شیوه دگرریختی در این چین ها را می توان به خوبی به مدل برش مثلثی (Trishear) توضیح داد. در یالهای ناودیس قله سیب در مقیاس نقشه چینهای دیگری که مرتبط با گسلش نیستند و چین های رده دوم یا پارازیتی این ناودیس می باشند، وجود دارند. در این ناحیه گسل های عادی و راستالغز فراوانی وجود دارند که به علت اهمیت کمی که در دگرریختی واحد آهکی- شیلی کرتاسه زیرین داشته اند، کمتر مورد توجه قرار گرفته اند. گسل های عادی در نتیجه کشش های موضعی و محلی بعد از خاتمه فشارش های ناحیه ای به وجود آمده اند. در طی این مراحل عناصر ساختاری دیگری چون رگه های کششی، درزه ها، نوارهای شکن و پر درزه ها نیز ایجاد شدند که در تفسیر نهایی تاریخچه دگرریختی این واحد مورد استفاده قرار گرفته اند.

نمايه‌ها : دگرریختی