نويسنده : خادم، محمدجعفر؛به راهنمايي:فاطمه هادوي ؛ استاد مشاور: عليرضا عاشوري
مرجع : پايان نامه(كارشناسي ارشد)_دانشگاه فردوسی مشهد، دانشكده علوم ، گروه زمين شناسي
سال انتشار : 1377

چکيده :

با توجه به پيشرفت روز افزون دانش زمين شناسى- نگارنده برآن شد تا به بررسى نهشته هاى سازند خانگيران در غرب دشت سرخس بپردازد. با توجه به اهميت اقتصادي اين سازند، لزوم اين بازنگرى با ابزار جديد بايواستراتيگرافى يعنى نانوپلاكتونهاى آهكى ضرورى بنظر مى رسيد.
اين سازند در برش مورد مطالعه 259 متر ضخامت دارد.
در طى اين مطالعه تعداد 12 خانواده 23 جنس، 59 گونه و يك زيرگونه از نانوپلانكتونهاى آهكى شناسائى و عكسبردارى گرديد. براى شناسائى ا ين ميكروفسيل ها از ميكروسكوب نورى و الكترونى استفاده گرديده است. بر اساس اولين حضور(FO) و آخرين حضور LO))گونه هاي شاخص و تجمع فسيلى همراه تعداد 11 بايوزون در توالى رسوبى برش مورد مطالعه تعيين گرديد كه بازونهاى NPI3 تا NP23 از زون بندى استاندارد مارتينى، 1971 همخوانى دارد.
بر اساس محدوده هاى چينه شناسى گونه هاى شاخص براى رسوبگذارى سازند خانگيران در اين برش سن ائوسن آغازين- اليگوسن ميانى پيشنهاد مى گردد. وجود فراوان گونه هاي ديسكوآستر حاكى ازگرم بودن هوا آب و در زمان رسوبگذارى سازند خانگيران در غرب دشت سرخس مى باشد. جزئيات و چگونگى انجام كار در فصول بعدي يايان نامه ذكر گرديده اند.

نمايه‌ها : نانوفسيل