نويسنده : کولیوند، حسن؛ به راهنمائي دکتر عبدا... سعیدی
مرجع : پایان نامه کارشناسی ارشد-پژوهشکده علوم زمین- سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور

چکيده :

منطقه مورد مطالعه بين دو گسل پي سنگى و قديمى درونه و ترود در پهنه سبزوار قرار گرفته است و در آن واحدهاى سنگى کرتاسه تا عهد حاضر رخنمون دارند. با توجه به مطالعات انجام شده در 33 ايستگاه مورد بررسى، هفت گروه محورهاى كينماتيكى (كرنش قديمى) تعيين گرديدند كه 6 تا از آن ها مربوط به دوران سنوزوئيك مى باشند. هر كدام از اين محورهاى كرنش ديرين به وسيله 7 تا 18 محور كرنش در ايستگاه هاى مجزا تعييبن شده اند كه عبارتند از: 1) فشارش در جهت شمال باختر- جنوب خاور در طى زمان كرتاسه پيشين- کرتاسه پسين (؟) كه باعث به وجود آمدن يك دسته گسلهاى معكوس با شيب زياد (T1) شده است. اين گسل ها تحت فشارش فاز بعدى يا به صورت سطح هاى انحلال فشارى (استيلوليت) عمل نموده اند و يا با توسعه چين ها، امروزه به صورت گسل هاى عادى رخنمون يافته اند. 2) فشارش در جهت شمال باختر- جنوب خاور در طى زمان بعد از ائوسن، باعث به وجود آمدن يك دسته گسل هاى معكوس مزدوج (T2a) شده است. از آن جمله مى توان به گسل هاى اسب كشان، چشمه زاغ، جنيد و ا... كوم اشاره نمود. بيشتر اين گسل ها به وسيله يك دسته گسل هاى راستالغز مزدوج (T2b) بريده شده اند. اين فاز دگرريختى مهم ترين فاز دگرريختى منطقه مورد بررسى است. الگوى رخنمون واحدهاى كنگلومرائى پالئوسن (شمال خاور- جنوب باختر) نشان دهنده تشكيل آن ها در حوضه هاى پشته خوکی (Piggy back basin) در اين زمان است. 3) گسل هاى عادى مزدوج با راستاى شمال خاور- جنوب باختر بسيار زيادى كه ساختارهاى نرم (Ductile) مثل چين ها و ساختارهاى ترد (Brittle) مثل گسل ها و رگه هاى كششى فازهاى قبلى را قطع كرده اند، نشان دهنده كششى در جهت شمال باختر- جنوب خاور (T3) مى باشند. 4) فشارش در جهت شمالى- جنوبى باعث به وجود آمدن يك دسته گسل هاى معكوس مزدوج با راستاى خاورى- باخترى (T4a) شده است. از آن جمله مى توان به گسل هاى يخ آب، راندگى نور، راندگى پبغمبر و راندگى غريبه اشاره نمود. اين دگرريختى با يک دسته گسل هاى راستالغز مزدوج (T4b) ادامه يافته است. 5) فشارش در جهت شمال خاور- جنوب باختر در طى زمان بعد از ميوسن - پيش از پليوسن (؟) كه سبب تشكيل يك دسته گسل هاى مزدوج با راستاى شمال خاور- جنوب باختر (T5a) شده است. به نظر مى رسد كه گسل هاى خارتوران و درازو در اين فاز به وجود آمده باشند. اين ساختارها توسط يك دسته گسل هاى راستالغز مزدوج (T5b) جابجاشده اند. 6) كشش در جهت شمال خاور- جنوب باختر باعث تشكيل يك دسته گسل هاى عادى مزدوج (T6) و رگه هاى كششى فراوانى شده است. 7) فشارش در جهت شمال خاور- جنوب باختر در طى زمان پليو- پليوستوسن كه باعث تشكيل يك دسته گسل هاى معكوس مزدوج (T7) شده است. مطالعه سيماهاى زمين ريخت شناسى اين فاز به لحاظ مطالعات زمين ساخت فعال، بسيار خائز اهميت است.
در طى فرگشت كينماتيكى منطقه مورد مطالعه هر يك از گسل هاى قديمى در طى فازهاى بعدى نيز مجدداً فعال گشته اند. براى مثال يك دسته گسل هاى راستالغز چپ بر كه براى اولين بار در طى فاز (T2b) تشكيل شده اند، در طى فاز (T4b) به صورت راست بر مجدداً فعال شده اند. با توجه به اثر ساختارهاى مدفون ناشناخته و اثر تقسيم شدگى كرنش (Strain partitioning) ارتباط دادن كينماتيك هاى به دست آمده با حركات صفحات بسيار مشكل مى باشد و اين مطالعه كينماتيك با چرخش خرد قاره ايران مركزى مقايسه شده است.

نمايه‌ها : الگوي جنبشي