نويسنده : نظرزاده، مریم؛ به راهنمائي دکتر مهدی نجفی
مرجع : پايان نامه كارشناسي ارشد
سال انتشار : 1383

چکيده :

زون بينالود، سلسله جبالى سينوسى با روند شرقى- غربى در شمال شرق ايران است. اين زون که ادامه شرقى ارتفاعات البرز است، يک كمربند چين خورده و گسليده نازک ورق بوده كه در آن سنگهاى كامبرين تا دونين، ترياس فوقانى تا كرتاسه تحتانى و سنوزوئيک رخنمون دارد.
رسوبات مورد مطالعه به فرم صخره ساز، در حاشيه شمالى اين زون قرار دارند و آخرين واحد از چرخه رسوبى دوم ژوراسيک يا گروه مگو مى باشند.
2 برش چينه شناسى از اين رسوبات در روستاهاى خيج و خرم آباد برداشت شده كه ضخامت رسوبات مورد مطالعه در آنها به ترتيب 230 و 210 متر مى باشد. رسوبات مورد مطالعه در برش خیج، به صورت تدريجى بر روى آهکهاى مارنى سازند دليچاى قرار داشته، در حاليكه در برش خرم آباد سازند دليچاى رخنمون ندارد. مرز فوقانى توالى مورد مطالعه در هر دو برش نيز به طور ناپيوسته با آبرفت هاى كواترنر پوشيده شده است. رسوبات مورد مطالعه در 2 برش خیج و خرم آباد از لحاظ سنگ شناسى و رخساره اى قابل تقسيم به 2 واحد اصلى شامل كلسى رودايت هاى توده اى و كلسى لوتايت هاى مطبق چرت دار مى باشد.
مطالعات پتروگرافى صورت گرفته بر روى 85 مقطع نازک ميكروسكوپى منجر به شناسايى 15 رخساره سنگى وابسته به 4 مجموعه رخساره اى گرديده است:
مجموعه رخساره ای A شامل رخساره هاى ديسميكريت، ديسميكريت فسيل دار، پل ميكريت و پل آنكو ميكرواسپارودايت، مجموعه رخساره B شامل رخساره هاى بيو پل ميكريت، پل بيواسپاريت جورنشده، بيوميكريت اينتراكلست دار، اينترا ميكرواسپارودايت بيوكلست دار و بيو پل اسپاريت، مجموعه رخساره ای C شامل رخساره هاى پل اينترا اسپاريت، اينترا پل اسپاريت، اينترا اسپاريت بيوكلست دار و بيوليتايت و بالاخره مجموعه رخساره ای D شامل رخساره هاى بيواسپاريت پلت دار و ميكريت فسيل دار مى باشد.
اين مجموعه هاى رخساره اى در يک پلاتفرم كربناته از نوع رمپ و به ترتيب در محيط هاى پهنه جزر و مدى، لاگون محصور، حاشيه پلاتفرم با ريف هاى كومه اى و درياى باز كم عمق بر جاى گذاشته شده است.
مطالعه چينه سنگى و تغييرات رخساره اى ستون هاى برداشت شده و نيز انطباق اين ستون ها با يكديگر و نيز با سازندهاى لار و مزدوران، نشان مى دهد كه رسوبات ناحيه مورد مطالعه را مى توان معادل سازند لار معرفى نمود.
همچنين مطالعات دقيق ديرينه شناسى در برش خرم آباد به دليل فراوانى و تنوع فسيلي منجر به شناسايى دو مجموعه فسيلى از فرامينيفرهاى بنتيک و جلبکهاى آهكى سبز شده است. با توجه به تشخيص 5 جنس و 11 گونه از فرامينيفرهاى بنتيک و 2 جنس و 3 گونه از جلبکهاى آهكى سبز سن اكسفوردين- برياسين زيرين براى رسوبات برش خرم آباد و احتمالاً بدليل فرسايش بخش فوقاني برش خيج سن آكسفوردين- كيمريجين براى اين برش پيشنهاد مى گردد.
مطالعه تغييرات عمودى و جانبى ناحيه مورد مطالعه منجر به تفسير جغرافياى ديرينه طى 4 مرحله شده است.

نمايه‌ها : ليتواستراتيگرافي