نويسنده : ه‍اش‍م‍ی‌ رس‍ت‍گ‍ار،ک‍وث‍ر به راهنمایی: به راهنمایی بهاءالدین حمدی
مرجع : پایان نامه(کارشناسی ارشد)پژوهشکده علوم زمین،تهران
سال انتشار : 1384

چکيده :

برش چينه شناسى غرب محمد اباد واقع درجنوب سبزوار، شمال خاورى ايران، جهت مطالعه ليتو- بايواستراتيگرافى و همچنين پالئواكولوژى نهشته هاى كرتاسه پسين انتخاب و مطالعه شده است. برش مورد مطالعه، در قاعده از واحدهاى توف، توف آندزيتى با رنگ سبز متمايل به خاكسترى تشكيل شده، به سمت بالا به سنگ آهك ميكرايتى نازك تا متوسط لايه ختم مى شود.
لايه هاى سنگ آهك ميكرايتى با همبرى تدريجى بر روى بخش هاى آذراوارى قرار گرفته، سپس به ترتيب، توالى طبقات ميكرايتى روشن رنگ، طبقات ماسه سنگى، سنگ آهك مارنى درروى آنها ظاهر مى شود كه در مجموع 12 واحد سنگى به ضخامت 770 متر در محدوده مورد مطالعه تشخيص داده شده است.
درمطالعات حاضر 112 نمونه از سنگ هاى آهكى، جهت مطالعات ميكرواستراتيگرافى آماده سازى گشته، در مطالعات بايواستراتيگرافى در برش چينه شناسى مورد مطالعه، 4 بايوزون تشخيص داده شده است.
1- Dicarinell concavata - Marginotruncana Assemblage zone
در بين جامعه همزيست اين بايوزون، مهم ترين فسيل ها عبارتند از:
Marginotruncana angusticarinata / Marginotruncana renzi (Gandolfi) -
Marginotruncana schneegansi (sigal) / Marginotruncana coronata (Bolli)
Dicarinella, concavata (Brotzen) / Dicarinella prirmitiva (Dalbiez)
Globotruncana lapparenti (Brotzen) / Globotruncana linneiana (d' orbigny)
Globotruncana bulloides (Vogler) / Rosita fornicata (plummer) / Pithonella ovalis
2- Globotruncanita calcarata -Globotruncanita elevata Assemblage zone
در بين جامعه همزيست اين بايوزون، مهم ترين فسيل ها عبارتند از:
Globotruncana arca (cushman) / Globotruncana ventricosa (white)
Globotruncanita stuartiformis (Dalbiez) / Calcisphaerula innominata (Kaufmann)
3- Globotruncanita elevate - Globotruncana fasostuarti Interval zone
مهم ترين فسيل هاى همراه عبارتند از:
Globotruncanita stuarti (de lapparent) / Eouvigerina aculeale / Lenliculina sp.
4- Globotruncana - Rosita Contusa Biozone
در بين جامعه همزيست اين بايوزون، مهم ترين فسيل ها عبارتند از:
Globotruncanita conica (white) /Globotruncana falsostuarti
از لحاظ ميكروپالئونتولوژي نيز 24 گونه فرامينيفر از 9 جنس و 3 گونه غير فرامينيفر از 2 جنس Oligosteginidae و Minouxia، شناسايى و معرفى شده است و سن آن بر اساس جامعه فسيلى شناسايى شده بويژه فرامينيفرهاى پلانكتونى، سانتونين- مايستريشتين تعيين شده است.
در منطقه مورد بررسى، به علت عملكرد فاز كوهزايى ساب هرسى نين و عدم حضور فسيلهاى مربوط به اين زمان و از طرفى وجود ناپيوستگى آذرين پى (nonconformity) در بخش هاى ولكانيكى پايين منطقه، نبود آشكوب هاى تورونين و كنياسين مشاهده شده به گونه اى كه در ساير نقاط منطقه نيز رسوبات متعلق به اين آشكوب ها مشاهده نمى شود.
از نظر پالئواكولوژى، شورى محيط به علت تجمعى از فرامينيفرهاى متنوع با گونه هاى نسبتاً متعدد، معمولى بوده است و از طرفى به دليل فراوانى فرامينيفرهاى پلانكتونيك نسبت به فرامينيفرهاى كف زى (benthic) محيط رسوبى در اين منطقه محدود به مناطق نيمه عميق تا عميق دريايى بوده است.
در رابطه با مطالعه ميكروفاسيس ها در مقطع مورد مطالعه در بخش غربى محمدآباد تعداد 8 ميكروفاسيس شناسايى و تفكيك گرديد كه عبارت است از:
1- ميكرايت (mudstone)
2- بايوميكرايت (Bioclastic mudstone to wackestone)
3- بايوميكرايت (Radiolarian wackestone)
4- بايوميكرايت (oligosteginid wackestone)
5- بايوميكرايت (Globotruncanid wackestone)
6- بايواسپارايت (Bioclastic packstone)
7- ماسه سنگ هاى توفى
8- ماسه سنگ (ليتيك آركوز)
و بر اساس اين ميكروفاسيس ها محيط رسوبگذارى دريائى نيمه عميق تا عميق را نشان مى دهد. رخساره رسوبات برش مورد مطالعه و همچنين جامعه فسيلى غنى از فرامينيفرهاى پلانكتونى موجود در آن، محيطى آرام و نسبتاً عميق را براى تشكيل اين رسوبات نشان مى دهد و وجود فرامينيفرهاى پلانكتونى بسيار فراوان، ارتباط اين حوضه با درياهاي آزاد را در طول سانتونين- مايستريشتين تأييد مى كند.

نمايه‌ها : زيست چينه شناسي، ليتواستراتيگرافي