نويسنده : فارسي، زهره؛ به راهنمايي: محمود صادقيان
مرجع : پايان نامه (كارشناسي ارشد)، دانشگاه صنعتي شاهرود، شاهرود
سال انتشار : 1386

چکيده :

توده گرانیتوئیدی چاه سالار در جنوب غرب نیشابور، در شمال روستای چاه سالار در حاشیه شمالی زون ایران مرکزی واقع شده است. بر اساس مشاهدات صحرایی، پتروگرافی و نمودارهای ژئوشیمیایی طیف ترکیب سنگ شناسی این توده را دیوریت، کوارتزدیوریت و گرانودیوریت تشکیل می دهند.
گرانیت ها عضو تفریق یافته این مجموعه هستند که به صورت دایک یا آپوفیز این توده نفوذی را قطع می کنند. پگماتیتهای گرانیتی و توده های کوارتزولیتی همراه آنها، تفریق یافته ترین عضو مجموعه سنگ شناسی را تشکیل می دهند. معادلهای نیمه عمیق سنگهای نفوذی نامبرده نظیر آندزیت پیروکسن دار، آندزیت، تراکی آندزیت و داسیت به صورت دایک یا گنبد، توده نفوذی را قطع می کنند. سنگهای گرانیتوئیدی نامبرده از انواع بافتهای گرانولار، میرمکیتی، گرافیکی، پورفیری، میکرولیتی پرفیری و جریانی را نشان می دهند. به استثناء گرانیتها که بسیار تفریق یافته اند، سایر ترکیبات سنگی بر روی نمودارهای تغییرات اکسیدهای عناصر اصلی، کمیاب و کمیاب خاکی در مقابل SiO2 یا اندیس تفریق، تغییرات نسبتاً پیوسته ای نشان می دهند. روندهای تغییرات در نمودارهای عناصر سازگار و ناسازگار در مقابل یکدیگر، نشان دهنده آن است که این پیوستگی و ارتباط ترکیبی از نوع تبلور تفریقی است. ویژگیهای ژئوشیمیایی، حاکی از ماهیت کالک-آلکالن و متاآلومین این توده و تعلق آن به گرانیتوئیدهای نوع I می باشد. دیاگرامهای متمایز کننده محیط تکتونیکی نیز نشان می دهند که توده گرانیتوئیدی چاه سالار به گرانیتوئیدهای کوهزایی نوع کمان آتشفشانی (VAG) و همچنین گرانیتوئیدهای جزایر قوسی (IAG) تعلق دارد. بررسی جامع ویژگیهای زمین شناسی صحرایی، پتروگرافی و ژئوشیمیایی حکایت از آن دارد که ماگمای سازنده این توده نفوذی از طریق ذوب بخشی ورقه اقیانوسی فرورونده (متابازیت) با ترکیب آمفیبولیتی یا گوه گوشته ای متاسوماتیزم شده حاصل شده و سپس از طریق فرایند تبلور تفریقی، آلایش یا اختلاط ماگمایی تحول یافته است.

نمايه‌ها : گرانيتوئيد