نويسنده : قاسمي،رضا؛ به راهنمايي: صدر الدين امينی؛ استاد مشاور:مرتضی مؤمن زاده،حسين مهديزاده
مرجع : پايان نامه(كارشناسي ارشد)_دانشگاه آزاد اسلامی ،واحد تهران شمال ، دانشكده علوم،گروه زمين شناسي؛142ص.
سال انتشار : 1379

چکيده :

منطقه مورد مطالعه در بخش غربى زون افيوليتی سبزوار قرار گرفته است كه در طى کرتاسه پايينى تشکيل شده است.
ساختار اصلى زمين شناسى ناحيه علاوه بر مجموعه افيوليتى سنگهاى آتشفشانى ائوسن و رسوبات كواترنر است.
دونيت و هـارزبورژيت فراوانترين سنگهاى مجموعه افيوليتى است.
بطوركمى کانى زايى در اين ناحيه را مى توان به سه مرحله تقسيم كرد.
1- كانى زايی هم زمان با تشکيل پوسته اقيانوسى: در اين مرحله عناصر ديرگدازى چون کرم و نيکل تحت تاثير ذوب بخشى متمرکز مى شوندكه کروميت به شکل عدسى هايى در داخل سنگهای دونيت يافت خواهند شد.
2- کانی زايی تحت تاثير فرورانش: محلولهاى گرمابى که در ارتباط با سنگهای آتشفشاني ناحيه هستند و منگنز، کبالت و مس را از سنگهای فوق بازيک و بازيک- شسته است و سپس آنها را به شکل ثانويه در فضاهاى خالى توسط تغيير شرايط فيزيكو شيميايى بر جاگذاشته است.
3- کانی زايى پس إز جايگيری افيوليت ها: در اين حالت برخى ازكانيها مانند منيزيت، تالک و سر پانتين در اثردگرسانى بوجود مى آيند اين کانيها از نظر اقتصادی اهميت ندارند.

نمايه‌ها : افیولیت