نويسنده : ک‍وه‌ پ‍ی‍م‍ا،م‍ی‍ث‍م‌ به راهنمایی: محمد رضا قاسمی
مرجع : پژوهشکده علوم زمین،تهران
سال انتشار : 1385

چکيده :

ناحيه مورد مطالعه شامل رخنمون باقي مانده هاي پالئوتتيس مي باشد كه در باختر و جنوب مشهد و قسمت شمال خاوري كوه هاي بينالود واقع شده است . اين بخش از ديدگاه سنگ شناسي ، به طور عمده شامل سنگ هاي پليتي و كربناتي دگرگون شده ، سنگهاي مافيك و اولترامافيك و گرانيتوئيد مي باشد. پهنه هاي برش منطقه در محل همبري واحدها و در درون واحدها واقع شده اند. اين پهنه ها همانند ساختار عمومي منطقه ، راستاي شمال خاور ـ جنوب باختر دارند.
برگوارگي در سنگهاي دگر ريخت شده داراي راستاي چيره شمال باختر ـ جنوب خاور مي باشند كه شيبي متوسط تا زياد به سوي شمال خاور دارند. خطوارگي هاي برداشت شده به طور عمده روند باختر تا شمال باختر را نشان ميدهند و ميل كم تا متوسط دارند . سوهاي برش بدست آمده? از پهنه هاي برش در مقياس رخنمون و برش نازك بيانگر سازو كار راستالغز راست بر با مولفه معكوس دراين پهنه ها مي باشد. واحدهاي سنگي منطقه سنگهاي دگرگوني هستند كه دچار دگر ريختي شده اند . سازو كارهاي دگر ريختي در پهنه هاي برش نرم شامل همساختگي مكانيكي، بهبود ،خزش جادررفتگي ، باز تبلور مهاجرت مرز دانه اي باز تبلور چرخش خرد دانه اي مي باشد. با توجه به اين سازو كار دگر ريختي سنگها نيز در شرايط دگرگوني شيست رخ داده است. مقايسه تحليل جنبشي چين هاي ميانه مقياس همزمان با دگر ريختي در سنگهاي دگر ريخت شده كه محور شمال باختر ـ جنوب خاور دارند، با تحليل جنبشي سوهاي برش به دست آمده و براي پهنه هاي برش نرم منطقه نشان دهنده تقسيم شدكي كرنش در طي دگر ريختي نرم منطقه ميباشد.
بر اساس بررسيهاي صحرايي و مطالعات ميكروسكوپي چهار مرحله اصلي دگر ريختي در منطقه شناسايي شده است كه عبارتند از:
دگرريختي پيشروندهD1-D2
دگر ريختيD3
دگر ريختيD4
دگر ريختي پيشرونده D1-D2 و ساختار هاي مربوط به آن همزمان به مرحله اصلي دگرگوني درمنطقه بوده است كه از نظر رخساره دگرگوني ـ براساس رشد كانيهاي دگرگوني ـ در حد رخساره شيست سبز تا رخساره آمفيبوليت مي باشد. از ساختارهاي تشكيل شده در طي اين مرحله دگر ريختي مي توان به برگوارگي هاي S2-S1 خطوارگي هاي L1-L2 ،چين هاي با يال موازي چين هاي بي ريشه و نيامي ، رگه هاي دگر ريخت شده ، بودين ها و پهنه هاي برش اشاره كرد . اين مرحله از دگر ريختي را مي توان در ارتباط با رويداد كوهزايي سيمرين پيشين در نظر گرفت . برگوارگي S2 از نوع ميلونيتي مي باشد. پهنه هاي برش به طور عمده از نوع نرم و تا نرم ـ ترد مي باشند . دگر ريختي D3 با روند قهقرايي دگرگوني و كاهش نسبي شدت درگ ريختي همراه بوده است. آثار اين مرحله دگرريختي به صورت برگوارگي و خطوارگي كنگره اي مشاهده مي وشد . دگر يختي D4 در شرايط به نسبت ترد عمل كرده است و باعث ايجاد نوارهاي شكن و گسل هاي راندگي شده است. گرايش اين گسلها به طور عمده به سوي جنوب تا جنوب باختر است . دگرگوني همبري با تشكيل كانيهاي ميكايي ، گارنتهاي غربالي بعد از زمين ساخت آندالوزيت و استاروليت بر روي برگوارگي S2 در اطراف توده هاي نفوذي و تبلور دوباره از نوع ايستا دركوارتزهاي سازنده برگوارگي زمينه مشخص ميگردد. با توجه به سن گرانيتها و چين خوردگي? برگوارگي ميليونيتي در اطراف اين توده ها مي توان زمان نوفذ اين گرانيتها را به صورت همزمان و يا بعد از دگرگوني ناحيه اي سيمرين پيشين درنظر گرفت.

نمايه‌ها : تحليل ساختاري