پديده های زمين شناسي


نام: باريونيكس
دوره زندگي: 125 ميليون سال قبل
محل كشف فسيل: اروپا
اندازه( طول): 10 متر
نوع تغذيه: ماهي و احتمالاً جسد ولاشه حيوانات مرده

دايناسور ماهيگير؛ باريونيكس
كشف نوع جديدي از دايناسورهاي گوشت خوار واقعه مهمي بود بويژه كه اسكلت فسيل شده آن تقريباً بطور كامل پيدا شد. فسيل باريونيكس در جنوب انگلستان در معدني كشف شد كه از خاك رس آن براي ساختن آجر استفاده مي كردند. وقتي كه باريونيكس كشف شد در بقاياي فسيل شده آن قالبهاي پودر شده اي خاج از معده اش پيدا شدند. دانشمندان دندانها و فلس هاي نوع خاصي از ماهي را كه لپيدوتس ناميده مي شود تشخيص دادند. باريونيكس جثه بزرگ و سنگيني داشته و به همين دليل نمي توانسته روي پاهاي عقبش بلند شود تا از چنگالهايش به عنوان سلاح استفاده كند، بنابراين او از چنگالهايش بيشتر براي گرفتن ماهي هاي رودخانه استفاده مي كرد. بله! درست مثل يك خرس خاكستري. علاوه بر ماهي، باريونيكس احتمالاً از لاشه حيوانات مرده نيز تغذيه مي كرده است. باريونيكس گوشت خواري بود كه روي دو پا راه مي رفت. گردن دراز و پوزه بلندي مثل يك كروكوديل داشت . دم باريونيكس دراز و قوي بوده و در هر دست 3 انگشت داشته كه ناخن هايي دراز و خميده اي در هر انگشت داشته است. به خاطر پنجه هاي قوي اش به آن «Heavy claw» مي گويند ـ باريونيكس يعني پنجه قوي. باريونيكس در جنگلها، حاشيه رودخانه ها و آبگيرها زندگي مي كرده است.

 

کودک پيام

ضرورت پاسداري از سياره زمين و تمامي شكلهاي حيات و نظامهاي حافظ آن اكنون ديگر برهمگان آشكار شده است .اما هنوز راه درازي در پيش است تا مردم جهان در سطوح مختلف ، با رفتار روزمره خود در همه ابعاد به اين ضرورت پاسخ گويند. از اين رو ،آموزش مسائل محيط زيست و ترويج شيوه هاي زندگي آگاهانه ،مسئولانه .هماهنگ با طبيعت سياره ما اهميت اساسي دارد .لذا در راستاي تامين اين هدف مهم كار گروه وب سايت با ارائه پيامهاي كوتاه زيست محيطي جهت آموزش گروه سني كودكان و نوجوانان سعي در ترويج اين مهم دارد .
 

 

بچه ها بياييد با همديگر زمين را محافظت كنيم چون

با شکوفه ها


نام ونام خانوادگی: هومان محمد حسینی
نام پدر: علی
متولد: 28/6/1372- مشهد
ش شناسنامه: 1-242523-092

همدان شهری ست در غرب کشور و در کناره ی رشته کوه زاگرس که از شمال غربی به جنوب شرقی کشیده شده است . با این که این منطقه کوهستانی است گاهی در تابستان دمای آن به 40 درجه ی سانتی گراد میرسد . آیا تا به حال به این شهر سفر کرده اید ؟
شهریور گذشته من به همراه مادرم که زمین شناس است به همدان رفتیم .شهر همدان اماکن دیدنی وتاریخی زیادی دارد . مثلا : گنج نامه ، هگمتانه ، موزه ی علوم طبیعی ،آرامگاه بوعلی سینا و باباطاهر ، و غار علیصدر
گنجنامه : مکانی پر از کوه که هوای بسیار خنکی دارد و ییلاقی است .دو کتیبه ی بسیار قدیمی که به خط میخی نوشته شده در انجا وجوددارد و به همین دلیل به این مکان گنجنامه می گویند . خنک ابی از لا به لای صخره ها می جوشد وآبشار بسیار زیبا ئی به پایین سقوط می کند . جنس این صخره ها از سنگ خارا است ایا می دانید سنگ خارا چیست ؟ سنگ خارا در واقع همان گرانیت است که سنگی است آذرین و درونی که بدلیل میزان کوارتز بالا سنگ سختی است و به سنگ خارا معروف می باشد .
هگمتانه : این هگمتانه همان هگمتانه ی 3500 سال پیش نیست . و عوامل طبیعی بسیاری مانند : برف باران ، افزایش دما در روز وکاهش ناگهانی هوا در شب ، باد و طوفان وفرسایش خاک ، زلزله و ........
دست به دست هم داده اند تا پایتخت با شکوه ماد ها را به صورت کنونی در آورند . ولی باز هم دیدن خرابه های هگمتانه خالی از لطف نیست .
موزه ی علوم طبیعی : موزه ای که می توانید در آنجا جانوران گوناگون( به صورت خشک شده ) و سنگ های مختلف و جالبی را که مورد نظرتان باشد پیدا کنید . این موزه یکی از بزرگترین موزه های ایران وخاور میانه بوده و سرپرست آن ، اقای مهندس علیزاده است . ایشان و تیم صمیمی و علاقه مند و فعالشان به تمامی نقاط ایران سفر کرده اند و از هر منطقه ای که صحبت می شد ، نمونه ای به ما نشان میدادند ، در اخردو نمونه سنک زیبا ، به موزه ی در حال تاسیس علوم زمین واقع در سازمان زمین شناسی مرکز مشهد اهدا کردند .
غار علیصدر : در مسیر بازگشت به تهران ، من داشتم کتاب می خواندم که ماشین پیچید . با خود گفتم حتما قسمتی از راه است . اما بعد از مدتی تابلوی " بسوی غار علیصدر " را دیدم و چیزی نگذشت که ما در محوطه غار علیصدر بودیم . آنجا بسیار شلوغ بود . ما هم بلیط تهیه کرده و منتظر نوبت نشستیم . درین فاصله مادرم برایم شرح داد که این غار یکی از بزرگترین غارهای آبی جهان است . و بدلیل بزرگی غار ، آب سرد و زلال و اشکال بسیار زیبای آهکی موجود درآن ، شهرت جهانی دارد . قسمت هایی از غار آماده سازی شده و توسط راهنما میتوان از آن بازدید کرد ولی بیشترین قسمت آن بر روی بازدیدکنندگان بسته است .و اینکه منشا این آب فراوان زیر زمینی هنوز پیدا نشده است .بالاخره بعد از دوساعت به داخل غار رفتیم . سوار قایق ها شدیم استالاکتیت ها و استالاگمیت ها از سقف و کف روئیده بودند . خیلی جالب بود که این پدیده ها را از نزدیک مشاهده می کردم . آب غار بسیار سرد بود همانند هوای درون غار . دلم می خواست از آب آن بچشم . ولی مادرم گفت :" بهتر است این کار را نکنی زیرا درصد املاح این آب بسیار بالاست و برای سلامتی مضر است". این گوشه ای از زیبایی هائیست که نقاش طبیعت درین منطقه بوجود آورده و زبان من از بیان آن ناتوان است .
در سفر به طبیعت ، آدمی نکات مهمی می آموزد . و آموزش و آموختن والاترین کردار است .
 

 
     
 

`Copyright  © 2005 GSINET All Rights Reserved
Design :
General Design Atelier