خورشید مشرق 24، فراتر از خبرهای پایگاه اطلاع رسانی

نشست صمیمی با همکاران و بازنشستگان اداره کل

تهیه کننده: سحرناز تاج بخش

جایگاه انسان در میان موجودات کره ی خاکی، بی تردید حاصلِ ویژگی‌های خاص این موجودِ توانمند است. قدرت تفکر، تحلیل رخدادها و فرآیندها، تجربه پذیری و اشتیاق برای پیشرفت و نو شدن باعث شده انسان موجودی پیش رو و توسعه گرا باشد.
یکی از مهم ترین عوامل پیشرفت انسان، همکاری و همیاری بین آنها است. همیشه حاصل یک کار تیمی، کاملتر، فراگیرتر، متنوع‌تر، کم خطاتر و معمولا سریع‌تر خواهد بود. روشن است که برای چنین فرآیندی، بلوغ رفتاری افراد باید به حد قابل قبولی رسیده باشد.
اداره کل زمین‌شناسی و اکتشافات معدنی منطقه شمال شرق کشور با گذشت سی و پنج سال از آغاز فعالیت خود، فراز و فرودهای بسیاری را تجربه کرده و شاهد آمدن و رفتن افراد زیادی بوده است که هر یک در جای خود در ساخت این مجموعه تاثیرگذار بوده اند. از تیم‌های ستادی و مدیریتی گرفته تا کارشناسان و نیروهای اداری و خدماتی و...
مدیر کل جدید این مجموعه، در ادامه ی برنامه‌های متنوع خود و با هدف محکم کردن روابط بین همکاران، برنامه ای را در دستور کار اجرا قرار داد که از جهات مختلف قابل تامل بود.
در یک روز دلپذیر و آفتابی، همکاران قدیم و جدی این مجموعه در سالنِ تازه تاسیس شده ی مرحوم "نصیر نادری" گرد هم آمدند. بسیاری از بازنشستگان و تقریبا همه ی کارکنان فعلی در این مراسم حضور داشتند. دیدارها تازه شد، دل‌ها از گرمیِ این دیدار دوباره رنگ گرفت، کدورت‌ها کمرنگ شد و فرصتی فراهم آمد تا صحبت‌هایی روان و بی پیرایه، صمیمی و تاثیرگذار بین همکاران جاری شود.
علاوه بر این دیدارها و با مغتنم دانستن حضورِ پیشکسوتان گرامی، مراسم تقدیر و قدردانی از همکاران نیز در این مراسم انجام شد.
آقایان مهندس اکرمی و دکتر عسکری به مناسبت بازنشستگی؛
خانم‌ها مهندس شریفی و خوشبزم به همراه آقای دکتر فردوسی کارمندان نمونه؛
آقای مهندس فیض پژوهشگر برتر؛
آقای دکتر هادی زاده و مهندس صفری نقشه برتر؛
خانم دکتر احمدی به عنوان مسئول وقت HSEE؛
خانم سمایی تقدیر به مناسب روز کتابدار؛
و خانم دکتر آزاد بخت جهت همکاری در برگزاری اولین همایش زمین گردشگری منطقه شمال شرق
در این فضای صمیمی، همکاران حسب ذوق خود صحبت کردند و این گفتگوها آنقدر از صمیم دل و خالصانه بود که بر دل حاضران در جلسه نشست.
برگزاری این نشست به ما یادآوری کرد که آنچه اکنون وجود دارد، حاصل دلسوزی، تفکر توسعه گرایانه، گذشت و صبوری، مسئولیت پذیری و تعهد است و نه خلاصه شدن در منافع شخصی. و آنچه در آینده خواهد بود، حاصل رفتار امروز ما خواهد بود. اینگونه است که یک مجموعه بر شانه‌های افراد توانمند و جرات مند به درجات بالاتری می‌رسد.
اکنون چشم انداز پیشرفت، می‌تواند امیدبخش باشد، اگر برایش زحمت بکشیم...