در عرصههای توفیق
بیگمان همه انسانها به فراخور شکوفا نمودن استعدادهای خدادادی عرصههای متنوع و گوناگونی از توفیق را تجربه نمودهاند که میتواند به عنوان الگویی برای دیگران مطرح باشد. "عرصههای توفیق" فرصتی برای شناخت دلایل موفقیت و نه الزاماً انسانهای موفق است تا با تبیین هر چه بهتر این دلایل، زمینه برای استفاده دیگران فراهم شود. در این رابطه فصلنامه خورشید مشرق مرکز مشهد در هر شماره به بررسی موفقیتهای یک یا چند تن از همکاران خود میپردازد.
جواد پاکروان
همراه خوشرو و قابل اعتماد مأموریتهای صحرایی، روایتی از تجربه، تخصص و همراهی
بعضی همکاران را نهفقط با مسئولیت شغلیشان، بلکه با خاطرات خوشی میشناسیم که در سالهای همکاری برای دیگران ساختهاند. آقای جواد پاکروان، از همکاران باسابقه ادارهکل زمینشناسی و اکتشافات معدنی منطقه شمالشرق، از همین چهرههاست؛ همکاری خوشرو، پرتلاش و وظیفهشناس که حضورش در مأموریتهای صحرایی، فراتر از انجام یک مسئولیت حرفهای، با صمیمیت و نشاط همراه است.
آقای پاکروان متولد شهریور ۱۳۴۹ در مشهد است. پس از گذراندن خدمت سربازی و تجربه فعالیت در چند مجموعه، مدتی نیز به راهاندازی کارگاه ابریشمکشی پرداخت. علاقه او به ورزشهای رزمی، بهویژه کاراته، بخش دیگری از مسیر زندگیاش را شکل داد؛ مسیری که تا رسیدن به درجه استادی و آموزش این رشته ادامه یافت.
ورود او به مجموعه زمینشناسی در ابتدا قرار بود تنها یک ماه طول بکشد؛ اما این همکاری کوتاه، به مسیری نزدیک به سه دهه تبدیل شد. او که از سال ۱۳۷۷ بهطور رسمی در این مجموعه مشغول به کار شد، ماندن در محیطی علمی و همراهی با کارشناسان و متخصصان را انتخاب کرد؛ انتخابی که به گفته خودش، از آن رضایت دارد.
بخش مهمی از تجربه کاری آقای پاکروان در همراهی با گروههای کارشناسی در مأموریتهای صحرایی شکل گرفته است؛ مأموریتهایی در نقاط مختلف کشور که علاوه بر تجربهاندوزی، فرصت آشنایی با افراد و فرهنگهای گوناگون را برای او فراهم کردهاند. او در طول این سالها، در کنار انجام وظایف حرفهای خود، از نزدیک با فعالیتهای زمینشناسی نیز آشنا شده و خاطرات بسیاری از روزهای کار در عرصههای میدانی به یادگار دارد.
اما آنچه آقای پاکروان را در میان همکاران متمایز میکند، تنها سابقه طولانی یا مهارت حرفهای او در رانندگی نیست. شوخطبعی و خوشصحبتیاش باعث شده است که همراهی با او در مسیرهای طولانی و مأموریتهای چندروزه، کمتر رنگ خستگی و ملال به خود بگیرد. همکارانش خوب میدانند که در کنار او، حتی مسیرهای طولانی نیز میتوانند با خنده و خاطره همراه شوند.
در کمپهای صحرایی، روحیه همکاری و مسئولیتپذیری او بهخوبی نمایان است. پاکروان از آن دسته همکارانی است که مشارکت را محدود به شرح وظایف خود نمیداند؛ در زمان استراحت، در کنار آشپز، کارشناسان و مسئول خرید قرار میگیرد و هر جا نیازی باشد، برای پیشبرد امور کمک میکند. این روحیه دستبهکارشدن، در کنار وجدان کاری بالا، رعایت ادب و احترام و پایبندی به مسئولیتها، تصویری قابلاعتماد از او در ذهن همکاران ساخته است.
شاید زیباترین بخش روایت آقای پاکروان، نگاه قدردانانه او به محیط کار و همکارانش باشد. او از سالهایی یاد میکند که در کنار افراد تحصیلکرده و در فضایی علمی و بانشاط سپری کرده و از مأموریتها، بیش از هر چیز، خاطراتی خوش و تجربههایی ارزشمند به یادگار برده است.
جواد پاکروان را میتوان نمونهای از سرمایه انسانی مجموعه دانست که ارزش حضورش تنها در انجام درست وظایف خلاصه نمیشود؛ او با خوشخلقی، همراهی و روحیه همکاری، به کیفیت روابط انسانی در محیط کار نیز کمک میکند. همکارانی از این دست یادآور میشوند که در کنار تخصص و دانش، احترام متقابل، مسئولیتپذیری و قدر دانستن یکدیگر، از مهمترین سرمایههای هر مجموعه کاری است.
جواد پاکروان از نظر همکارانش، رانندهای حرفهای، وظیفهشناس و قابل اعتماد، باصفا، شوخطبع و همراهی گرم و پرانرژی است که حضورش در مأموریتهای صحرایی، خستگی راه را به خاطراتی شیرین تبدیل میکند.