ایران - مشهد مقدس
اداره کل زمین شناسی و اکتشافات معدنی منطقه شمال شرق
سخن آزاد
چطور گروههای سنی متفاوت سبب موفقیت یک مجموعه کاری میشوند؟
توسط: سحرناز تاج بخش
امروزه مدیران موفق روز به روز به موضوع طبقه بندی سنی و ناهمگونی نسلها توجه نشان میدهند. از سال 1980 توجه به این موضوع اهمیت یافته است و حتی برنامههای استارت آپی بر این اساس برگزار شده است.
شاید تصور کنید داشتن گروههای سنی مختلف در یک مجموعه، مشکل ساز باشد اما حقیقت این است که مزایای چنین مجموعههایی بیشتر است. چنین مجموعههایی نه تنها تعداد افراد با استعداد بیشتری در اختیار میگذارند بلکه باعث جهش خلاقیت بین کارکنان میشود. کارکنان با سن بالا تجربههای بیشتری دارند و میتوانند آرامش بیشتری به مجموعه القا کنند در حالیکه کارکنان جوان تر میتوانند ایدههای جدید ارائه دهند و تغییرات مجموعه را سبب شوند.
براساس تحقیق لیچیو لورنزو و همکارانش بین 1700 شرکت در سرتاسر جهان، مجموعههایی که میانگین اختلاف سن کمتری دارند، فقط 26% فعالیتهای خلاقانه نشان داده اند در حالیکه در موسسات با میانگین اختلاف سطح سن، این مقدار به 45% افزایش یافته است. همچنین توانایی حل مشکلات در چنین مجموعههایی بیشتر بوده و سرویسهای بهتری به مشتریان ارائه داده اند.
دسته بندیهای متفاوتی از گروههای سنی تعریف شده که در عمده آنها چهار- پنج گروه سنی شناخته میشوند. این گروهها عبارتند از:
نسل | سن کارمند |
نسل اول بیبی بومر- Baby Boomers | 77-69 |
نسل دوم بیبی بومر- Baby Boomers | 68-59 |
نسل X | 58-43 |
میلنیال- Millennials | 42-27 |
نسل Z | 26-15 |
توجه داشته باشیم که خواستهها و عادتهای متفاوت نسلها شدید است. ایجاد رضایتمندی در بین کارکنان مهم است تا افراد بتوانند بدون سردرگمی یا احساس ندیده گرفته شدن، روابط کاریِ سازنده و موثر ایجاد کنند و پیش ببرند.
مزایای داشتن گروههای سنی مختلف در یک مجموعه ی کاری
علاوه بر مطالبی که قبلا به آن اشاره شد، به طور خلاصه داشتن گروههای سنی مختلف در بین همکاران یک مجموعه عبارتند از:
1) توجه به کارآمدی افراد بدون برچسب سنی: به تدریج نگاه جامعه نسبت به کارآمدی افراد در سنین مختلف عوض میشود و غرور کاذب ناشی از سن (چه جوان چه پیر) از بین میرود. افراد جایگاه حقیقی خود را مییابند و هیچ کسی سرخورده نمیشود. این وضعیت فرصتهای برابر برای همه ایجاد میکند که فقط به کارآمدی فرد برمیگردد.
2) داشتن ایدههای خلاقانه ی بیشتر: داشتن گروههای سنی متفاوت که در شرایط متفاوت آموزش دیده اند و امکانات متفاوتی داشته اند، باعث ارائه ی ایدههای متنوع میشود که در جای خود میتواند در حل مشکلات تاثیرگذار باشد.
3) حفظ کردن سنتهای خوب: پیشرفت تکنولوژی برای نسل جوان این خطر را در بر دارد که از سنتهای خوب قدیمی غافل شوند. چیزهایی مانند مدیریت برخورد با سایر همکاران یا مشتریها، نوشتن یک نامه ی رسمی با ادبیات مناسب. این مجموعه تعاملات دوسویه باعث میشود افراد یک مجموعه، به مرور تبدیل به آدمهای بهتری در همه ی حوزههای کاری- اخلاقی بشوند.
4) ایجاد مهارتهای متنوع: نسلهای مختلف توانمندیهای متفاوت دارند. مثلا نسلهای جوان بیشتر در حوزههای دیجیتال در شبکههای اجتماعی، وب و ساز و کار مرتبط با آنها فعال و آگاه هستند در حالیکه افراد مسن تر، با داشتن مهارتهای تربیتی درونی، قادرند یک جلسه ی رو در رو را با اهمیت تاثیرگذاری، رهبری کنند.
5) راهنمایی و همراهی یکدیگر: اختلاف نسلها در یک مجموعه میتواند پلی باشد برای برطرف کردن فاصلههای دیجیتالی، آموختنِ عمیق تر از یکدیگر و افزودن ارزشهای متنوع تر به مجموعه. نیروهای قدیمیتر میتوانند راهنمای نیروی جوان تر باشند و نکتههای ظریفِ حین کار را به آنها یادآور شوند در حالی که نیروهای جوانتر به آنها کاربردهای جدید تکنولوژی را عرضه میکنند تا هر دو گروه از رشد و توسعه ی فردی و گروهی بیشتری بهره ببرند.
6) ساخت فرهنگ کاری مناسب در یک مجموعه: وقتی در یک مجموعه به هر گروه سنی اهمیت داده شود، فرهنگی در آن شکل میگیرد که باعث احترام، اعتماد و احساس ارزشمندی است. در چنین مجموعه ای به دلیل روابط مناسب بین همکاران، فعالیتهای مجموعه افزایش مییابد. همچنین محیط کار، فضای مثبتی به خود میگیرد که باعث افزایش رضایتمندی افراد خواهد بود. این فضا باعث کاهش ریزش نیروی انسانی میشود.
7) ایجاد پیوستگی و پویایی مجموعه: همانطور که نسل انسان سالها است بر روی زمین زندگی کرده است و از بسیاری از آسیبها نجات یافته، سیستمهای کاری هم در صورتی استمرار مییابند که نسلهای مختلف در آن نقش خود را ایفا کنند. اگر در یک مجموعه این تعادل به هم بخورد، یا مجموعه پیر و فرسوده میشود و از کارآیی میافتد یا به دلیل نبود تجربه کافی، دچار اشتباهات یا خطاهای کوچک و بزرگ میشود.
چطور میتوان در یک مجموعه ی کاری، تفاوت نسلها را اجرا کرد؟
اگر چنین نگرشی در یک مجموعه وجود داشته باشد، برای اجرای آن لازم است مواردی در نظر گرفته شود. بدیهی است توجه مدیران یک مجموعه به این موارد میتواند شروع خوبی برای ادامهی یک مسیر پر رونق باشد:
1) هنگام استخدام، در ارجاع کارها و در اطلاعیهها و... از برچسبهای تعیین کننده ی سن خودداری کنید. در تنظیم مسئولیتها از به یادآوردن نسلها خودداری کرده و فقط کار اصلی را تعریف کنید.
2) به جای در نظر گرفتن سن به عنوان یک فاکتور مثبت یا منفی، تمرکز خود را بر مهارتها، توانمندیها و علاقههایی که افراد دارند، بگذارید.
3) در نظر بگیرید که با توجه به سن هر فرد، چه نقشی مناسب او است. برای این کار لازم است شناخت مناسبی از ویژگیهای افراد در سنین مختلف داشته باشید.
4) آموزش در سنین مختلف با هم متفاوت است. هر نسل، نیاز به آموزشهای مناسب خود دارد تا به توسعهی فردی مناسب برسد. آموزشهای یکنواخت و یکسان میتواند باعث سرخوردگی یا بی علاقگی در یک گروه سنی خاص شود. آموزش باید حسب نیازهای فردی در راستای اهداف مجموعه کاری باشد نه فقط کلیشههای آموزشی.
5) فراهم کردن محیط مناسبی که گنجایش انعطاف پذیری، تحرک، حمایت از نیازهای واقعی افراد را داشته باشد. از خود کارکنان میتوان برای طرح چنین فضاهایی نظر بگیرید.
6) تشکیل تیمهای کاری با افراد در گروههای سنی مختلف و تمرکز در حل مشکلات با همفکری و همکاری یکدیگر.
منابع:
1) https://www.pace.edu.vn/shrm/knowledge-center/age-diversity-how-different-age-group-brings-company-to-success
2) https://peninsulagrouplimited.com.au/resources/blog/benefits-of-age-diversity-in-the-workplace
3) https://vervoe.com/age-diversity/
4) https://summitsearchgroup.com/generational-hiring-the-benefits-of-age-diversity-in-hiring-practices/
